Ab hetym jon zajaviŭ siońnia na sustrečy z duchavienstvam u Žyrovickim mužčynskim manastyry, piša BiełTA.
BiełTA
«Na žal, my pieražyvajem niespakojnyja časy. Nie budu kankretyzavać. Prosta nahadaju, što na fonie hetaj pandemii, jak jaje nazvali, nas pasprabavali spačatku raschistać i, jak siońnia ŭžo vidać, złamać. I navat nie pastavić na kaleni. Usio išło da taho, kab my źnikli jak dziaržava i narod», — padkreśliŭ Alaksandr Łukašenka.
«Spačatku blickryh, jaki nie atrymaŭsia, zatym zaihryvańnie z narodam (kvietački i inšyja bluźnierstvy). Na žal, i chramy byli padklučanyja da hetaha.
Była sproba padklučyć amal usie katalickija, i mnohija paddalisia na heta. I ŭ nas siarod pravasłaŭnych byli peŭnyja vahańni, ź jakimi na siońniašni dzień i ŭładyka, i pravasłaŭnaja carkva spravilisia. Heta taho varta, supakojvacca nielha», — skazaŭ Łukašenka.
Paśla hetych niaŭdałych sprobaŭ złamać krainu źniešnija siły pierajšli da najmahutniejšaj infarmacyjnaj ataki i ekanamičnaha zadušeńnia, zajaviŭ jon.
«Zastaŭsia apošni etap — interviencyja», — adznačyŭ jon.
«U hetym hłabalnym supraćstajańni jość asobnyja epizody, jakija majuć fundamientalnaje značeńnie dla isnavańnia biełaruskaj nacyi. Adzin ź ich (my heta nazirajem u apošni čas, i z našym patryjarcham niadaŭna abmiarkoŭvali hetuju temu) — heta sproba złamać pravasłaŭje ŭ Biełarusi», — zajaviŭ Alaksandr Łukašenka.
Pry hetym praciŭniki biełaruskaj dziaržavy iduć pravieranym šlacham, žadajučy abviaścić aŭtakiefaliju Biełaruskaj pravasłaŭnaj carkvy.
«Listy pajšli ŭ Kanstancinopal, da našaha patryjarcha (jon pra heta mnie kazaŭ), dy i tut my ŭžo bačym hety razvarot. Natalli Ivanaŭnie (Kačanavaj) ja daručyŭ, kab jana ažyćciaŭlała pamiž dziaržavaj, kiraŭnictvam krainy i uładykam kantakt. Kab my, nie daj boh, skažu pa-narodnamu, nie praspali hety momant. my pavinny zrabić usio, kab hałoŭnaja naša hodnaść — kanfiesijny mir — zachavać u Biełarusi», — padkreśliŭ Łukašenka
Kamientary