U kancy maja ŭ Biełarusi było anansavanaje stvareńnie «narodnaha apałčeńnia». Łukašenka padličyŭ, što pavinna być pa 50 apałčencaŭ na sielsaviet.
Jak paviedamiła sb.by pradstaŭnik Minabarony Ina Harbačova, pakul pytańnie znachodzicca ŭ prapracoŭcy, Ministerstva pracuje nad prajektam zakona. Ale narodnaje apałčeńnie budzie składovaj častkaj terytaryjalnaj abarony.
«Narodnaje apałčeńnie — heta forma apieratyŭnaha supraćstajańnia ahresaru. Forma nie novaja, ale blizkaja da tradycyj i mientalnaści biełarusaŭ. Heta toj ža samy partyzanski ruch. Samaje hałoŭnaje: jano pavinna być kiravanym, jamu abaviazkova patrebny štab», — skazała pres-sakratar.
Voś što viadoma pra apałčeńnie.
Chto moža zapisacca ŭ narodnaje apałčeńnie?
Da ŭdziełu ŭ narodnym apałčeńni płanujecca pryciahvać paŭnaletnich hramadzian, jakija nieprydatnyja da vajskovaj słužby abo da terytaryjalnaj abarony pa stanie zdaroŭja, ale nie majuć pieraškod da ŭžyvańnia zbroi. Na biazvypłatnaj asnovie, pa ŭłasnaj inicyjatyvie.
Čym zojmiecca narodnaje apałčeńnie?
Padraździaleńni stvarajucca dla vyrašeńnia druharadnych zadač u miescach, jakija nie praduhledžvajuć dziejańniaŭ rehularnych vojskaŭ i sił terytaryjalnaj abarony, na asnovie najaŭnych resursaŭ i čałaviečych mahčymaściaŭ adpaviednych terytaryjalnych adzinak — viosak, pasiołkaŭ, haradoŭ. Kiravańnie ažyćciaŭlajecca miascovymi orhanami ŭłady.
Narodnaje apałčeńnie pryznačanaje dla:
— achovy hramadskaha paradku i sadziejničańnia ŭčastkovym inśpiektaram milicyi;
— abarony ŭłasnaści ad maradziorstva i inšych supraćpraŭnych zamachaŭ;
— zabieśpiačeńnia kamiendanckaj hadziny i abmiežavańnia ruchu transpartnych srodkaŭ;
— viadzieńnia raźviedki, vyjaŭleńnia kałabarantaŭ, špijonaŭ i dyviersantaŭ.
Ci ŭzbrojać udzielnikaŭ narodnaha apałčeńnia?
Uzbrajeńnie atradaŭ apałčeńnia, jak praviła, uklučaje tolki strałkovuju zbroju, asvajeńnie jakoj nie vyklikaje składanaściaŭ.
Kamientary