Alaksandr Fiaduta raskazaŭ pra reakcyju Łukašenki na knihu pra siabie
«Rezalucyju jon pakłaŭ takuju, jakuju ja napiaredadni čytaŭ u spravach adnaho ź dziekabrystaŭ 1825 hoda».
U 2005 hodzie były paplečnik Łukašenki Alaksandr Fiaduta vydaŭ jaho palityčnuju bijahrafiju. U vypusku prahramy TOK aŭtar zhadvaje, što kniha vyjšła ŭ Maskvie, a ŭ Minsku nabyć jaje było niemahčyma. Fiaduta sam zajmaŭsia raspaŭsiudam svajho tvora.
Adzin asobnik jon vyrašyŭ padaryć svajmu «starejšamu siabru, jaki pracavaŭ u vielmi ŭpłyvovaj dziaržaŭnaj haziecie». Palittechnołah i piśmieńnik zhadvaje hety epizod tak:
«Patelefanavaŭ jamu i skazaŭ, što chaču pryvieźci knižku ŭ padarunak. Jon skazaŭ: «Viedaju-viedaju, viazi! Tolki čamu dla mianie adnaho?». Nu, ja pryvioz pačak knih. Jon padziakavaŭ, spytaŭsia: «A hieroju knižku nie chočaš padaryć?» Ja kažu: «Chaču, ja navat podpis prydumaŭ».
Na pytańnie siabra pra toje, jakim budzie hety podpis, Fiaduta adkazaŭ:
«Nadpis budzie taki: «Hieroju knihi ad jaho aŭtara». Jon pahladzieŭ na mianie i skazaŭ: «Fiaduta, nu ty nie žartuj tak, zabyvaješsia».
U vyniku piśmieńnik pieradaŭ knihu dla Łukašenki, ale biez anijakaha podpisu. Na nastupny dzień siabar-redaktar patelefanavaŭ znoŭ i paprasiŭ pryvieźci jašče adzin pačak knih. Na pytańnie «navošta?», toj patłumačyŭ:
«Razumieješ, usie bačyli, što ja knižku jamu prynios, pieradaŭ. Nu a zaraz treba, kali jon spytajecca ŭ kahości ź bližejšaha atačeńnia, čytaŭ ci nie, kab ludzi mahli skazać, što čytali. Kab nie biehali, nie šukali, dzie nabyć».
Piśmieńnik vykanaŭ i hetuju prośbu. A praź niekatory čas, idučy pa centry stalicy, vypadkova sustreŭ znajomaha, jaki ŭ toj čas pracavaŭ u Administracyi prezidenta. Fiaduta apisvaje hetuju sustreču:
«Idziom, maŭčym. Paśla jon kaža: «Čytaŭ, čytaŭ». Ja kažu: «Nu i što, dzie knižku nabyli?». Jon kaža: «A kiraŭnictva dało». — «A navošta?» — «A pahladzieć, ci jość tam za što zavieści kryminalnuju spravu».
Na pytańnie Fiaduty pra vyniki hetaj pravierki surazmoŭca adkazaŭ:
«Pa dvuch-troch momantach možna».
«Dyk čamu nie zaviali?», — pierapytaŭ Fiaduta.
Adkaz čynoŭnika na pytańnie, jakuju mienavita rezalucyju pastaviŭ Łukašenka, vielmi raśśmiašyŭ aŭtara:
«Rezalucyju Alaksandr Ryhoravič pakłaŭ takuju, jakuju ja napiaredadni čytaŭ u spravach adnaho ź dziekabrystaŭ 1825 hoda: «Ostaviť biez pośledstvij». Ja čytaŭ hety rukapisny aŭtohraf impieratara Mikałaja Pieršaha. I voś mnie ŭ toj čas taksama ŭsio pakinuli biez nastupstvaŭ».
Na pytańnie, ci sapraŭdy ŭ peŭnym sensie Fiaduta adčuvaŭ siabie «aŭtaram Łukašenki», palittechnołah adkazaŭ: «Ja razumieju, što heta było nachabstva z majho boku». U jakaści paraleli jon pryhadaŭ epizod z udziełam inšaha paplečnika pa vybarčaj kampanii 1994 hoda — deputata Dźmitryja Bułachava.
Kali na adnoj z pres-kanfierencyj u adras Bułachava prahučała zaŭvaha: «Nu dyk vy ž stvaryli hetaha čałavieka», — toj adkazaŭ: «Pryroda-maci jaho satvaryła z usimi fluidami».
«Tamu ja taksama nie biaru na siabie adkaznaści», — reziumavaŭ Alaksandr Fiaduta.
Fiaduta raskazaŭ pra ahledziny Niaklajeva ŭ 2010 hodzie
Fiaduta raskazaŭ, jak adnojčy ŭ kałonii jaho viali na «rasstreł». A akazałasia, na sustreču z Marzalukom
Fiaduta — Kaleśnikavaj: Mašańka, ci viarniciesia na Miesiac, ci nie vučycie žyć tych, chto stamiŭsia nabivać huzy ad čarhovaha nastupańnia na hrabli
«Łukašenka budzie razmaŭlać z narodam, a my za jaho śpinaj — rabić reformy». Pra što kazaŭ Fiaduta paśla pieramohi Łukašenki ŭ 1994-m
U pačatku 2000‑ch troje nastaŭnikaŭ historyi źbiehli va Ukrainu ad «hienacydu biełaruskaha naroda», jaki čyniŭ režym Łukašenki. Jak skłaŭsia ich los?1515
Kamientary
Nie zdarma Łukie prypisvajuć słovy, jak nie paviarni Majn Kamf vychodzić))))