81‑hadovy piensijanier bajaŭsia kradziažoŭ i dobra chavaŭ svaje hrošy, ale lohka addaŭ ich machlaram
U Minsku 81‑hadovy mužčyna staŭ achviaraj šmatstupieńčataj machlarskaj schiemy. Usio pačałosia z telefanavańnia na chatni telefon: «supracoŭniki vadakanała» prapanavali biaspłatna pastavić novyja ličylniki. U vyniku piensijanier addaŭ svaje 24 tysiačy dołaraŭ. I jašče sam nastojvaŭ, kab kurjer zabraŭ usio.
U minskuju milicyju źviarnuŭsia 81‑hadovy žychar Maskoŭskaha rajona, jakomu patelefanavali ašukancy. Mužčynu nibyta supracoŭniki vodakanała paabiacali biaspłatna pastavić novyja ličylniki, dla čaho paprasili nazvać numar piensijnaha paśviedčańnia.
Jak tolki minčuk pradyktavaŭ ličby, ź im źviazaŭsia niesapraŭdny supracoŭnik Śledčaha kamiteta, napałochaŭ vobšukam i paraiŭ nieadkładna zadekłaravać usie zachavańni.
Piensijanier nie viedaŭ, što ŭ Biełarusi nie isnuje takoj pasłuhi, jak dekłaravańnie hrošaj praz kurjera. Tamu ŭpuściŭ u dom žančynu, jakuju ličyŭ inkasataram, i pakazaŭ joj, dzie chavaje svaje hrošy.
Kurjerka — 65‑hadovaja minčanka — sama stała achviaraj ašukancaŭ i dumała, što dapamahaje piensijanieram ź invalidnaściu vyratavacca ad kryminalnaj adkaznaści. Žančyna nie zdahadvałasia, što ŭdzielničaje ŭ schiemie telefonnych afierystaŭ, choć raniej čuła pra padobny padman.
«Hety mužčyna ŭvieś čas byŭ na suviazi pa mabilnym telefonie z žančynaj, i ja ŭvieś čas čuła žanočy hołas, ź jakim jon kansultavaŭsia. Mužčyna mnie skazaŭ: «Vaźmi hrošy za dyvanom». I tam była pryšytaja kišeńka, i ŭ toj kišeńcy byli hrošy, — raskazała kurjerka ŭ milicyi. — Ja chacieła ŭžo syści, a mnie mužčyna kaža: «Nie, u mianie jašče jość hrošy, biary i tyja taksama».
Mužčyna pavioŭ jaje ŭ inšy pakoj, skazaŭ uziać hrošy z humovych botaŭ, što stajali za łožkam.
Usie hrošy — 24 tysiačy dołaraŭ ZŠA — žančyna pakinuła pad kantejnieram dla śmiećcia, adkul ich zabraŭ nastupny pasiarednik.
Kamientary