Prezientacyja novaj skrypki całkam zasłaniła saboj cyrymoniju ŭznaharodžańnia łaŭreataŭ. Piša Julija Andrejeva.
Mižnarodny konkurs pijanistaŭ
U adroźnieńnie ad biaźludnaha treciaha turu, cyrymonija zakryćcia sabrała mnostva samych roznych ludziej, u asnoŭnym dalokich ad mastactva.Zała była raskuplenaja, svabodnych kresłaŭ praktyčna nie było, usia prastora była ŭtykanaja mikrafonami i telekamierami. Tysiača čałaviek, a mo i bolej, adarvalisia ad kuchonnych palityčnych debataŭ i addalisia mieniej ekstremalnym estetyčnym asałodam.
Hetkaja aktyŭnaść publiki mianie krychu ździviła, bo vielmi niamnohija realna pieražyvali za kankursantaŭ i mahli acanić pravilnaść rašeńnia žury.
Na cyrymonii byli abvieščanyja ŭsie atrymalniki ŭznaharod, u tym liku i tyja, chto nie trapiŭ u finał. Najlepšyja ŭdzielniki druhoha turu: biełarusy Dźmitryj Horbač, Andrej Ivanoŭ, Julija Archanhielskaja i Ludmiła Hasparan, rasijec Juryj Pałaśmakoŭ, japonka Joka Nakamura. Dypłamanty: biełarusy Jaŭhien Hałanaŭ i Pavieł Nietuk. Łaŭreaty treciaj premii: rasijanka Facima Miardanava i biełaruska Ułada Šackaja. Łaŭreaty druhoj premii: ukrainiec Alaksandr Samojłaŭ i rasijec Alaksandr Pamfiłaŭ. Pieršaja premija hetym razam prysudžanaja nie była.
Jak zaŭždy, byli premii ad arhanizacyj. Biełarusku Kaciarynu Mareckuju ŭznaharodzili śpiecyjalnym pryzam upraŭleńnia kultury Minharvykankama «Za najlepšaje vykanańnie abaviazkovaj biełaruskaj pjesy» (z punktu hledžańnia prapahandy biełaruskaha mastactva hety pryz słušniej było b prysudzić zamiežniku). Pryz Sajuza muzyčnych dziejačaŭ «Samamu junamu ŭdzielniku konkursu» aŭtamatyčna dastaŭsia
Hetaja ŭznaharoda — jak i sama prysutnaść siarod łaŭreataŭ Ułady Šackaj -ździviła tych, chto pačynajučy ź pieršaha turu čuŭ jaje nievyraznuju ihru. Adnak sioleta heta najlepšy vynik našaj kamandy.Dla paraŭnańnia varta nahadać, što na papiarednich konkursach biełarusy zaŭždy brali pieršuju premiju: u 1996 hodzie — Andrej Sikorski, u 2000 — Alaksandr Muzykantaŭ, u 2005 — Cimur Ščarbakoŭ. Siońnia ŭ našym aktyvie tolki Ułada Šackaja, jakaja, pa vialikim rachunku, nie ciahnie navat na dypłom. Biełaruskaja fartepijannaja škoła vidavočna hublaje svaju kankurentazdolnaść. Jość talenavityja ludzi (prykładam, Jaŭhien Hałanaŭ), ale jany niazdolnyja jarka prezientavać siabie na vialikaj scenie. Toj samy fienomien, što nazirajecca ciapier i ŭ palitycy, i ŭ navucy, i ŭ inšych śfierach biełaruskaha žyćcia.
Adnak jašče 10–15 hadoŭ tamu naš Andrej Panačeŭny braŭ pryzy i na konkursie Šapena ŭ Varšavie, i na konkursie Čajkoŭskaha ŭ Maskvie. Ciapier biełarusy na konkursie Šapena nie prachodziać navat adbor. Možna vinavacić u hetym palityku. Ale što pieraškadžaje našym pijanistam pieramahać u rodnych ścienach?
Cikava, što na našych konkursach nie byvaje pryzoŭ hladackich simpatyj (jašče adna paralel ź biełaruskaj palitykaj).Kali b takaja premija była, jana dastałasia b rasijskaj pijanistcy Facimie Miardanavaj. Jaje vychad na scenu ŭ zaklučnym kancercie byŭ sustrety hramavymi apładysmientami. Dla svajho vystupu mudraja Facima vybrała samuju efiektnuju pjesu ŭ svaim repiertuary —
Adnak hałoŭnyja apładysmienty dastalisia ŭsio ž nie joj, bo ŭ ramkach zakryćcia konkursu adbyłasia prezientacyja pieršaj u krainie kalekcyjnaj skrypki raboty italjanskaha majstra Andrea Hvarniery. Atrymałasia, moža być, i niełahična, ale vielmi efiektna.
Nabytaja skrypka pieradajecca na zachoŭvańnie ŭ Biełaruskuju akademiju muzyki i budzie vydavacca samym talenavitym studentam dla ŭdziełu ŭ mižnarodnych konkursach. Bo z zvyčajnaj tannaj skrypkaj pieramahčy na takim spabornictvie niemahčyma. Nielha navat prosta zhrać kancert dla skrypki z arkiestram.
Uspaminajecca kanfuz na XII Mižnarodnym konkursie Čajkoŭskaha ŭ Maskvie ŭ 2007 hodzie, kali praz adsutnaść narmalnaj skrypki naš Arciom Šyškoŭ nie byŭ dapuščany ŭ treci tur. Ale tady heta nikoha nie ŭschvalavała, niahledziačy na list staršyni skrypičnaha žury Uładzimira Śpivakova z prośbaj kupić dla Šyškova prystojny instrumient. Tolki z prychodam na ministerskuju pasadu Paŭła Łatuški hetaja prablema była vyrašanaja. Hrošy na kuplu dali sponsary — «Biełtranshaz» i «Naftan», u praviadzieńni ŭhody vielmi dapamahła naša ambasada ŭ Vialikabrytanii i asabista pasoł Alaksandr Michnievič.
Vialikuju rolu ŭ hetaj historyi adyhraŭ i nastaŭnik Arcioma Šyškova — vydatny skrypičny piedahoh, prafiesar Eduard Viktaravič Kučynski. Mienavita jamu ŭdałosia pierakanać kiraŭnictva krainy, što skrypka nieabchodnaja dla jaje prestyžu, i mienavita Kučynski razam z Arciomam Šyškovym vybiraŭ dla našych dziaciej prydatny instrumient.
Na žal, pra jaho zasłuhi ŭ hety viečar amal nie ŭzhadvali. Zatoje na scenie bliskała jaho vučanica — treciakurśnica Biełaruskaj akademii muzyki Ułada Bieražnaja. Jana vydatna vykanała pieršuju častku skrypičnaha kancerta Čajkoŭskaha. Joj jarka i paŭnahučna akampanijavaŭ Dziaržaŭny akademičny simfaničny arkiestr Respubliki Biełaruś na čale z dyryžoram Andrejem Hałanavym. Heta byŭ tryumf i skrypki, i biełaruskaj skrypičnaj škoły, što pacichu adradžajecca.
U vyniku prezientacyja skrypki całkam zasłaniła saboj cyrymoniju ŭznaharodžańnia łaŭreataŭ, a skrypačka Ułada Bieražnaja, jak ni paradaksalna, stała samaj jarkaj padziejaj Mižnarodnaha konkursu pijanistaŭ
Ciapier čytajuć
Babaryka turemščykam: «U mianie było, ciapier niama, ale jość šaniec, što budzie. A ŭ vas nie było, niama i nie budzie. I ŭ vašych dziaciej nie budzie»
Kamientary