«My jašče pažyviom chistańniami»
Pieramožcy Konkursu maładych litarataraŭ, pryśviečanaha 100-hodździu “Našaj Nivy”, adbyli majstar?klasy ŭ Vilni j zładzili enerhietyčnuju prezentacyju ŭ Miensku.
Pieramožcy Konkursu maładych litarataraŭ, pryśviečanaha 100-hodździu «Našaj Nivy», adbyli majstar?klasy ŭ Vilni j zładzili enerhietyčnuju prezentacyju ŭ Miensku.
Ad 2003 hodu, ad pieršaha konkursu imia Natalli Arsieńnievaj minuli čatyry hady. Sioletni, 4-y konkurs byŭ pryśviečany 100-hodździu «Našaj Nivy».
6 sakavika adbyłasia vynikovaja viečaryna pieramožcaŭ. Ad suboty 3 sakavika maładyja litaratary znachodzilisia ŭ Vilni, dzie ŭłasna i prachodzili majstar-klasy, čytalisia tvory. U Miensku ž zładziłasia nievialikaja prezentacyja dla hramadzkaści.
Słuchajučy tvory maładych litarataraŭ, možna było čarhovy raz pierakanacca, što Biełaruś sapraŭdy — heta nacyja paetaŭ. Bolšaść pieramožcaŭ čytali vieršy. Tonkija i intymnyja, ściobnyja i ekspresiŭnyja, vialikija i małyja, u ryfmu i verlibry, pa-biełarusku i pa-rasiejsku.
Hledziačy na niekatorych paetak, amal advolna zhadałasia pra prapanovu Alesia Arkuša — źmiaścić eratyčnyja zdymki maładych paetak u časopisie «Kałośsie».
Chłopcaŭ-paetaŭ taksama było mnoha. Kali mazyrčuk Valancin Bojka pračytaŭ svoj vierš pra Vilniu, to zdałosia, što hety litaratar bližejšym časam moža skłaści surioznuju kankurencyju Andreju Chadanoviču. Siaržuk Siemianiuk byŭ lakaničnym, ale trapnym. Chulihanskija frazy ź jahonych vieršaŭ, kštałtu «ŭ adnoj ruce trymaju čeles, u druhoj — mabilny telefon», nia raz zryvali apladysmenty hledačoŭ.
U pierapynkach pamiž vystupami pieramožcaŭ konkursu ihraŭ hurt «Indyha». Vakalistka Rusia pryznałasia, što vielmi zadavolenaja, što trapiła na takuju viečarynu, a to ŭsio rokiery i rokiery.
Siarod pieramožcaŭ byŭ i supracoŭnik «Našaj Nivy» Aleś Kudrycki. Jon pračytaŭ nievialički ŭryvak ź dziciačaj knihi pra chłopčyka Kazika, jaki trapiŭ u dzivosnuju krainu. Kudrycki pryznaŭsia, što napisaŭ takuju knihu, jakuju b chacieŭ pračytać u malenstvie, a zaraz, mahčyma, maryć pračytać siońniašniaja maleča. Paśla Aleś prademanstravaŭ nievialiki mulcik pra Kapitana Tanaku, hieroja «našaniŭskaj» «Hazetki dzietkam».
Razdvajeńnie asoby adbyłosia ŭ bieraściejskaha litaratara Siarhieja Pryłuckaha. Jon vychodziŭ čytać svaje tvory dvojčy. Pieršy raz u ipastasi «realnaha pacana» Sirožy Pistončyka, jaki pracuje ŭ kaŭbasnym cechu, a druhi raz, jak bieraściejski paet Siarhiej Pryłucki. Abodva razy jahonyja vystupy prachodzili «na ŭra».
«Čałaviek-arkiestar» Viktar Yvanoŭ, tak jaho nazvaŭ jaho Andrej Chadanovič, vykanaŭ ułasnuju pieśniu, jakaja była napisanaja ŭ hety samy dzień. Niekalki litarataraŭ vystupili nie zusim u zvykłaj dla siabie roli. Tak, Siaržuk Miadźviedzieŭ zajaviŭ pra siabie nia tolki jak pra pierakładčyka «Bajcoŭskaha klubu», ale i, jak pra tonkaha paeta, a Natalka Charytaniuka — nia tolki, jak krytyka i litaraturaznaŭcu, ale i, jak prazaika.
Adzin ź niešmatlikich rasiejskamoŭnych tvorcaŭ Kiryła Duboŭski začytaŭ čatyry karacieńkija historyi pra mabilnyja telefony. Zakančvaŭ ža vystupy pieramožcaŭ mahiloviec Vital Ryžkoŭ.
Andrej Chadanovič pryznaŭsia, što jašče hod nazad nia viedaŭ takoha paeta, a ciapier dla jaho Vital Ryžkoŭ — adzin ź lideraŭ maładoj biełaruskaj paezii. Ryžkoŭ nie padkačaŭ, jon byŭ emacyjnym i praniknionym. Apošnimi pračytanyja im słovy mahli datyčyć usich pieramožcaŭ konkursu: «My jašče pažyviom chistańniami».
PEN-Centar u svaju čarhu nie źbirajecca žyć chistańniami, a abiacaje ładzić takija konkursy i nadalej.
Ciapier čytajuć
Babaryka: Kali b my pieramahli — vajny va Ukrainie nie było b34
Babaryka: Kali b my pieramahli — vajny va Ukrainie nie było b
Babaryka turemščykam: «U mianie było, ciapier niama, ale jość šaniec, što budzie. A ŭ vas nie było, niama i nie budzie. I ŭ vašych dziaciej nie budzie»99
Kamientary