Hurt pradstaŭlaje pieršy studyjny albom DEMO. The music from unfreedom.
Prezientacyja alboma hurtu HandmadE adbyvajecca ŭ internecie -- na partale Tuzin.FM.
Ideja stvaryć hurt źjaviłasia ŭ biełaruskich žurnalistaŭ Jaŭhiena Vałošyna i Hleba Łabadzienka piać hod tamu, kali jany adpačyvali ŭ Italii. Pavodle ich zadumy, hety prajekt musiŭ stać hodnaj alternatyvaj toj muzycy, jakaja pradukujecca na telešou kštałtu «Fabryki zorak» i hučyć na ajčynnych FM-ctancyjach.«Heta vyhladała napačatku na varjacki płan. Ale my vyrašyli nie admaŭlacca ad idei, navat kali adyšli ad soniečnaha ŭdaru. Vyrašalnuju rolu ŭ realizacyi našaj zadumy adyhraŭ Andrej Markuc, jaki pahadziŭsia dałučycca da našaha prajektu», -- raspaviadaje Jaŭhien Vałošyn.
Kančatkova HandmadE sfarmavaŭsia, jak žyvy hurt, kali da jaho dałučyłasia rytm-sekcyja ŭ asobach Ivana Machnoviča i Cichana Zołatava. Partyju akardeona vykonvaŭ virtuoz Maks Kviatkoŭski, jaki paśla adhadavaŭ baradu i całkam syšoŭ u prahramavańnie. Jaho zamianiŭ šoumien Uładzimir Pylčanka.
Teksty da asnoŭnych chitoŭ stvaryŭ Hleb Łabadzienka, jaki ŭ jakaści paeta-pierakładčyka pasupracoŭničaŭ z Dakotaj, Alaksandram Rybakom, Maksam Łorensam, hurtom «Ctoks».«Svaje vieršy, jakija hučać u pieśniach HandmadE, ja pisaŭ kankretna dla hetaha albomu Pryčym stvaralisia jany ŭ roznych krainach, u samym roznym anturažy», -- raspaviadaje Hleb. Tak, naprykład,
«Vulica-dym» napisałasia ŭ časie hłybokaj dušeŭnaj tuhi aŭtara, u Minsku. Tvor «Tolki razam» byŭ prydumany ŭ varšaŭskim hateli Felix. «Tam, dzie leta byvaje karotkim…» — u aŭtobusie «Praha-Paryž», kali Łabadzienka i Vałošyn rabili seryju repartažaŭ z Zachodniaj Jeŭropy.Ź pieśniaj «Siońnia ŭviečary» -- naohuł asobnaja historyja. Jaŭhien i Hleb zadumali jaje, jak biełaruski «miadlak» i pieršaje jaje vykanańnie adbyłosia na tancach u dziciačym letniku ŭ Staradarožskim rajonie. Mienavita dzieci i nastajali na tym, kab hety trek byŭ abaviazkova ŭklučany ŭ budučy studyjny albom.
U svajoj tvorčaści HandmadE spałučyŭ šmatlikija stylovyja ekśpierymienty — jak u moŭnym, tak i muzyčnym płanie. U pieśniach hučyć biełaruskaja, rasijskaja i anhlijskaja movy, a žanravy śpiektr kampazicyj siahaje ad indzi-roku i rehi da akustyčnaha techna. Zapisvalisia pieśni dla albomu pastupova — na tyja srodki, što mielisia ŭ kišeniach. Tamu na staroncy relizu źmiaščajecca adpaviednaja paznaka pra toje, što kožny trek kaštavaŭ nie bolš za 50 dalaraŭ. Tym nie mienš, zapisam muzyki zastalisia zadavolenyja, choć i vydatna razumiejuć, što niama miežaŭ dla samaŭdaskanaleńnia.
Praŭda, ajčynnyja FM-stancyi muzyku HandmadE nie pryniali.
«Jak tolki byli zrobleny pieršyja treki, my pasprabavali prasunuć ich na biełaruskija stancyi. Ale — chren! U pieravažnaj bolšaści kampazicyi rasceńvalisia jak «niefarmat», -- kaža Jaŭhien. Praŭda, zusim inšyja adnosiny skłalisia ŭ hurtu z telebačańniem. Anatol Viečar źniaŭ im za adzin dzień videaklip na pieśniu «Vulica-dym».
Jašče adzin klip, mulciašny, zrabiła dla hurtu fatohraf Inha Kupčyna — junackaje kachańnie adnaho z muzykaŭ.
Da ŭsiaho hurt nieadnarazova klikali na telekanał ANT, dzie apošnim razam im navat uručyli dypłom za «Pieśniu hoda».
Stvaralniki HandmadE myślać dalej. Ciapier jany dumajuć dastavić svoj albom śpiavačcy Madonie dy pradusaru Cimbałendu. Praŭda, jak žartuje Jaŭhien Vałošyn, jon zabuksavaŭ pa darozie ŭ Amieryku. Ciapier muzyka časova žyvie ŭ Kosta-Rycy. U suviazi z hetym, žyvaja prezientacyja DEMO. The music from unfreedom pakul nie pradbačycca. Zatoje jość vydatnaja mahčymaść pasłuchać i spampavać HandmadE u hetuju ž chvilinu na staroncy relizu.
Ciapier čytajuć
Źmicier Daškievič skazaŭ, što treba rabić biełarusam zaraz, kab kraina stała svabodnaj i niezaležnaj6
Kamientary