Try miachi dziadźki Ryhora

Jašče na pačatku 2008 hoda Alaksandra Dyńko prapanavała padrychtavać dla «našaniŭskaj» sieryi knihu hutarak z Ryhoram Baradulinym. Ja, viadoma, pahadziŭsia, choć, biezumoŭna, prapanova hetaja była nie tolki hanarovaj, ale i duža adkaznaj. Zhodu daŭ i Ryhor Ivanavič. I voś ciapier ja vielmi ŭdziačny i «Našaj Nivie», i vydaviectvu Ihara Łohvinava za toje, što sprava była daviedzienaja da łahičnaha finału — kniha narešcie źjaviłasia.

Pieršaja hutarka mienavita dla hetaj knihi datujecca kastryčnikam 2008 hoda (choć u jaje ŭvajšli i raniejšyja našy hutarki z Baradulinym — pačynajučy ad 1999 hoda),

Razmova išła nie tolki pra čałaviečy i tvorčy los narodnaha paeta Biełarusi, ale i pra rodnuju Ušaččynu, pra mamu Akulinu Andrejeŭnu i samych blizkich siabroŭ: Vasila Bykava, Uładzimira Karatkieviča, Michasia Stralcova, Hienadzia Buraŭkina, Uładzimira Niaklajeva. I ŭ nieparyŭnaj suviazi z hetym — pra litaraturu, pra rodnuju movu i pra krainu, u jakoj Baradulin daŭno adčuvaje siabie, pa ŭłasnym vyznačeńni, inšakraincam.

tut poruč z surjoznymi tekstami prysutničajuć i žartoŭnyja temy,

Vialikaj patreby ŭ takoj knizie mahło b nie być, kali b Ryhor Ivanavič napisaŭ svaje ŭspaminy ci praz usio žyćcio vioŭ dziońnik.

u hetaj knizie my pasprabavali razam z Ryhoram Ivanavičam padsumavać niejkija, na ščaście, jašče nie kančatkovyja vyniki jaho žyćcia — žyćcia tvorčaha i žyćcia čałaviečaha.

heta takaja kniha, jakoj u baradulinskaj biblijahrafii dasiul jašče nie było.

Ja bolš za dvaccać hadoŭ zajmaŭsia žurnalistykaj i pracavaŭ pieravažna ŭ žanry intervju. Na vialiki žal, u žurnalistycy isnuje takoje paniaćcie — infarmacyjnaja nahoda. To bok kali niama niejkaj nahody, dyk i intervju nibyta nie varta rabić. Tamu nieadnojčy atrymlivałasia, što i chočacca hutarku zrabić, ale chto jaje nadrukuje? Tolki da čarhovaha jubileju. Adnak pamiž jubilejami, jak viadoma, zdarajucca piacihadovyja pierapynki, heta nibyta taki «miortvy siezon», kali čałavieka ŭzhadvajuć tolki zredčas. Pa-druhoje, dla hazietnaha intervju nie pra ŭsio budzieš pytacca choć by tamu, što ty abmiežavany ŭ pamierach publikacyi. U vypadku ž z «Tryma miachami» nijakaj abmiežavanaści nie było,

ja spytaŭ dziadźku Ryhora litaralna pra ŭsio, pra što ŭ toj čas mnie chaciełasia ŭ jaho zapytacca.

Fihury takoha maštabu, jak Ryhor Baradulin, vartyja taho, kab luboje ich słova — paetyčnaje ci publicystyčnaje — było nadrukavanym. A čas užo sam rasstavić usio pa svaich miescach — ci budzie hetaje słova Baradulina, hetaja jaho kniha zapatrabavanaj, ci jana zastaniecca tolki ŭ siońniašnim, 2012 hodzie.

* * *

Prezientacyja knihi Siarhieja Šaprana «Try miachi dziadźki Ryhora, albo Sam-nasam z Baradulinym» adbudziecca 10 maja (čaćvier) u kniharni «Łohvinaŭ» (pr. Niezaležnaści, 37a). Pačatak, a 19-j.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0