Śv. pam. ALAKSANDAR SILVANOVIČ

Baćki Aleksa pieradali svajmu adzinamu synu hłybokuju relihijnaść. Carkoŭny prysłužnik u junackim vieku, Aleks praz usio svajo žyćcio pranios ciesnaje dačynieńnie da spravaŭ Biełaruskaj Aŭtakiefalnaj Pravasłaŭnaj Carkvy. Praciaham 30 hadoŭ vykonvaŭ abaviazki skarbnika prychodu Žyrovickaj Božaj Maci ŭ Hajłend‑Parku, uvachodziŭ u skład Kansystoryi BAPC. Vydatna razumieŭ spałučalnuju rolu carkvy ŭ abstavinach dyjasparnaha isnavańnia hramady. Relihijnaść była jamu taksama asnovaju maralnych pryncypaŭ, krynicaj pačućcia spahady da ludziej u biadzie. Kali na pačatku 1990‑ch hadoŭ ruchnuŭ u Biełarusi kamunistyčny režym i źjaviłasia mahčymaść pasyłać humanitarnuju dapamohu achviaram čarnobylskaj jadravaj katastrofy, Aleks razam z žonkaj Ninaj i ŭ supracoŭnictvie z dabračynnaj arhanizacyjaj SityHoŭp uziaŭsia za vialikuju spravu zavozu ŭ Biełaruś dapamohi paciarpiełym ad Čarnobyla. U niekalkich padarožžach u Biełaruś jany nia tolki zavieźli medykamenty j medycynskija prypasy — usiaho vartaściaj bolš jak šeść milijonaŭ dalaraŭ, ‑‑ ale j dahledzieli, kab usio było raźvieziena pa miescach, što mieli patrebu ŭ dapamozie.

Paśla taho jak abvaliłasia žaleznaja zasłona j pašyrylisia ludzkija suviazi z surodzičami dy ažyviłasia biełaruskaje žyćcio ŭ Amerycy, Aleks uziaŭ na siabie ceły šerah abaviazkaŭ u dadatak da tych, što byli źviazany ź jahonym udziełam u carkoŭnych spravach. Jon uznačaliŭ novuju arhanizacyju Fond Biełaruskaha Adražeńnia, byŭ adnym z zasnavalnikaŭ i sustrašyniom Kaalicyi ŭ Abaronu Demakratyi j Pravoŭ Čałavieka ŭ Biełarusi, uvajšoŭ u skład Prezydyjumu Rady BNR. U 1993 h. braŭ udzieł u pieršym suśvietnym źjeździe biełarusaŭ u Miensku j uvajšoŭ u skład Vialikaj Rady Zhurtavańnia Biełarusaŭ Śvietu «Baćkaŭščyna». Usio heta ŭ dadatak da siabroŭstva ŭ Biełaruska‑Amerykanskim Zadzinočańni j Biełaruskim Instytutcie Navuki j Mastactva.

Aleks Silvanovič byŭ ščyrym pracaŭnikom, čałaviekam vysokich maralnych kryteraŭ i vyraznaj žyćciovaj aryjentacyi. Jon viedaŭ svaju hałoŭnuju metu — svaboda j niezaležnaść Biełarusi ‑‑ i hetaje ŭśviedamleńnie davała jamu vytryvałaść u pracy. Jon byŭ zaŭsiody hatovy vykanać toje, što ad jaho patrabavałasia. Nikoli nie narakaŭ na pierahružanaść pracaj ‑‑ ci to jakoje pasiedžańnie, ci padarožža ŭ składzie delehacyi ŭ Vašynhton, ci niejki vydaviecki prajekt, ci što b tam ni było ‑‑ Aleks zaŭsiody byŭ hatovy.

Kali šmat chto z nas pačaŭ aznajamlacca z zahadkavaj mašynaj, jakoju byŭ kamputar, Aleksava vałodańnie hetaj technalohijaj zaaščadziła šmat kamu daŭhija hadziny pakutaŭ u namahańniach prabicca napierad. Ciarplivy j dabrazyčlivy, Aleks zaŭsiody byŭ dastupny z dapamohaj i paradaj.

Jahonaja łahodaja natura mieła ŭ sabie vyrazny paetyčny składnik. Aleks lubiŭ pryhažość, asabliva pryhažość pryrody. U jaho było vostraje voka na bačańnie navakolla, i hetaja zdolnaść zafiksavałasia ŭ mnostvie fatazdymkaŭ, zroblenych praciaham dziesiacihodźdzŭ. Aleks byŭ zaŭsiodnym udzielnikam mastackich vystavak, što adbyvalisia štohodu na praciahu 25 hadoŭ u Biełaruska‑Amerykanskim Centry ŭ Saŭt‑Ryvery. Jon taksama ŭdakumentavaŭ fatahrafična sotni bolšych i mienšych padziejaŭ biełaruskaha hramadzkaha žyćcia ŭ Amerycy. Jahony fotaarchiŭ — heta cełaja skarbnica matarjału dla historyi biełaruska‑amerykanskaj hramady, pačynajučy ad 1950‑ch hadoŭ.

Aleks pravioŭ sotni a sotni hadzinaŭ kala svajho kamputara, źbirajučy infarmacyju patrebnuju dla ahulnaha ŭžytku abo raspaŭsiudžvajučy infarmacyju ŭ intaresach biełaruskaje spravy.

Aleksava vieda navuki j techniki stałasia na pačatku hetaha stahodździa kaštoŭnym ukaładam u apracoŭvany supolna ź siabrami BINiMu anhielska‑biełaruski słoŭnik, da redkalehii jakoha jon naležaŭ dy jaki ciapier vysoka aceńvajecca jak tut, u Amerycy, hetak i ŭ Biełarusi.

Na praciahu doŭhich hadoŭ Aleksavaha žyćcia ŭ zdaroŭi, a paśla ŭ časie niedamahańniaŭ, razam ź im zaŭsiody była jahonaja žonka Nina. Jana jaho vierna padtrymlivała j udzielničała ŭ jahonaj dziejnaści.

(...) U apošni šlach z carkvy Žyrovickaj Maci Božaj u Hajlend‑Parku da pravasłaŭnaha mohilnika ŭ Ist‑Bransŭiku Aleksa Silvanoviča pravodzili śviatar a. Poł, siamja — žonka Nina, žanatyja syny Tonik i Andrej ź siemjami dy zamužnija dočki Lena j Ira ź siemjami — svajaki, siabry j supracoŭniki. Nad damavinaj pakrytaj bieł‑čyrvona‑biełym ściaham prahučeŭ na raźvitańnie ŭ vykanańni choru žałobny marš «Śpi pad kurhanam hierojaŭ».

Viečnaja pamiać Alaksandru (Aleksu) Silvanoviču, viernamu synu Biełarusi, jakuju jon lubiŭ i dziela jakoj pracavaŭ.

Janka Zaprudnik, Samerset (Ńju-Džerzi)

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0