KAMENTAR TYDNIA
Aleś HRYNIEVIČ
Źniknieńnie kankurentaŭ
Jury Zacharanka źnik bolš za dva miesiacy tamu. Za hety čas ludzi patrochu pryzvyčailisia da faktu, što viadomy ŭ krainie čałaviek moža syści, nie pakinuŭšy śladoŭ. Samaja aptymistyčnaja versija źniknieńnia — Zacharanka chavajecca z ułasnaj voli. Ale čamu tady tak niaśpiešna viadzie pošuki milicyja? Čamu Łukašenka ŭpeŭniena zajaviŭ, što Zacharanka trapiŭ pad «razborki» kryminalnikaŭ?
Valery Kostka, siabra hramadzkaj kamisii pa pošukach Zacharanki, ličyć, što były ministar žyvy i niedzie ŭtrymlivajecca specsłužbami. Ale skazać bolš karespandentu «NN» sp.Kostka nie pažadaŭ, kab «nie padstavić čałavieka». Maŭlaŭ, žurnalisty lubiać pašumieć, i z-za šumu Zacharanku mohuć zabić. Nie ŭpieršyniu nam davodzicca sutykacca z dumkaj, što publičnaść u adnosinach z uładami tolki zaškodzić, i lepš pramaŭčać. Ale na našu dumku, što cišynia — rychtyk toje, što ŭładam patrebna. Kali niama šumu, možna pakrysie zabycca na toje, što ciabie niepasredna nia tyčycca.
Narešcie, samaja zmročnaja versija — Zacharanka ŭžo niežyvy. Ale navat tyja, chto stavić u adzin šerah z Zacharankam Majsieniu, mała vierać va ŭłasnyja «strašyłki», bo «ŭ nas takoha nia moža być». Miž tym, źniknieńni palityčna niaŭhodnych ludziej — schiema, dobra spraktykavanaja ŭ 80-ja hady dyktaturami Łacinskaj Ameryki. Kali jana było mahčymaja tam učora, siońnia jana mahčymaja i ŭ nas.
Zacharanka, jak i Karpienka z Čyhirom — heta čałaviek, jaki moh (moža) zrabicca supiernikam Łukašenki ŭ hipatetyčnych vybarach. Pry ŭsich vysokich rejtynhach PPRB amal takaja ž kolkaść ludziej uvohule nie vyznačaje asoby, za jakuju jany mahli b prahałasavać. Kankurentaŭ nie pakazvajuć u telebačańni i nie dajuć im słova. A ŭłady, viedajučy pra siłu symbalaŭ, abychodziacca z patencyjnymi «ściahami» apazycyi, jak kaliści Ivan Ciciankoŭ — ź bieł-čyrvona-biełym pałotniščam.
Kamientary