Іларыёнаў: Пуцін перайшоў да аперацыі «Тленне тарфяніку»

Некалькі дзён таму пачалася рэалізацыя чарговага этапу пуцінскага плана пад назвай «Тленне тарфяніку».

Стратэгічная мэта застаецца нязменнай — або Украіна становіцца пуцінскай і ідзе пад кіраванне Крамля, у асобе таго ці іншага пуцінскага прызначэнца, або, калі гэтага не адбываецца, то тады Украіна, з гледзішча Пуціна, павінна перастаць існаваць як самастойная суверэнная дзяржава.

Увасабленне некалькіх тактычных варыянтаў гэтай стратэгіі мы бачылі на працягу апошніх некалькіх месяцаў.

Спачатку быў расстрэл «Нябеснай сотні» на Майдане, з дапамогай якога аўтары гэтага плана планавалі пагрузіць Украіну ў хаос і выклікаць рэакцыю сілавую рэакцыю для таго, каб абвінаваціць украінскае грамадства і ўкраінскія ўлады ў няздольнасці забяспечыць у краіне законнасць і элементарны парадак.

Затым наступны этап мы бачылі ў Крыме, дзе таксама былі неаднаразовыя правакацыі, пад прыкрыццём якіх была праведзена акупацыя і анексія гэтай украінскай тэрыторыі.

Затым падрыўныя дзеянні былі перанесены на поўдзень і ўсход Украіны, у вобласці так званай Наваросіі, якую ўсяляк спрабавалі запаліць паўстаннем пад сцягамі т.зв. «Рускай вясны».

Але запаліць Украіну не ўдалося. Высветлілася, што антыўкраінскія настроі ва Украіне, хоць і ёсць, але яны занадта слабыя.

Магчыма людзей з такімі поглядамі ва Украіне каля мільёна чалавек. Прычым у іх не столькі прарасійскія, колькі прасавецкія, настрою. Тыя, хто сапраўды падтрымліваюць ЛНР і ДНР, часта выступаюць як раз пад прасавецкімі лозунгамі. Аднак гэтай базы зусім не дастаткова для таго, каб стварыць што-небудзь пераканаўчае для расійскага грамадства, і для ўкраінскага грамадства, для сусветнай супольнасці.

Таму ва ўмовах абсалютнага дэфіцыту кадраў, якія жывуць ва Украіне, прыйшлося ажыццяўляць інтэрвенцыю на поўдні і ўсходзе Украіны з дапамогай «стралкоў», «бесаў», «бабаяў» і іншых тэрарыстаў.

Аказалася, што і гэтага недастаткова. Аказалася, што пры правядзенні сур'ёзнай аперацыі нават намаганнямі саслабленай украінскай арміі, яны ўсё роўна будуць задушаныя.

Прыкладна 5 ці 6 дзён таму назад Пуцін прыняў рашэнне аб новым этапе ў стратэгіі далейшай дэстабілізацыі Украіны.

Гэтыя дзеянні можна назваць «Аперацыя «Тленне тарфяніку». На тэрыторыю т.зв. ДНР і ЛНР закідваюцца баевікі і зброя з тэрыторыі Расіі. Адначасова ўзмацняецца распаўсюджванне падрыўной дзейнасці на тыя рэгіёны Украіны, у якіх у красавіку-маі прыкметнай падтрымкі антыўкраінскай дзейнасці не аказалася.

Таму варыянт, апрабаваны зараз на Данбасе, на новым узроўні і з новымі сіламі будзе распаўсюджвацца на ўсе тыя 8 абласцей так званай Наваросіі, пра якую так распавядаў Пуцін 17 красавіка.

І тое, што мы бачылі ўчора ў Харкаве і Адэсе, і тое, што мы, на жаль, яшчэ будзем бачыць, і выбух газаправода ў Палтаўскай вобласці, і масавы пераход мяжы баевікамі і тэхнікай, і падцягванне расійскіх узброеных сіл непасрэдна да мяжы —

усё гэта часткі новага этапу старога плана па падрыву суверэнітэту і незалежнасці Украіны.

У гэтай сітуацыі ключавым пытанне заключаецца ў здольнасці украінскіх узброеных сіл вырашыць гэтае пытанне. Магчымасцяў для дыпламатычнага спынення расійскай агрэсіі супраць Украіны цяпер, на жаль, няма. У апошнія 2-3 дні мы ўступілі ў сітуацыю, пры якой высокаверагоднай становіцца поўнамаштабная вайна паміж расійскімі і ўкраінскімі ўзброенымі сіламі. Не ведаю, у якой ступені новы прэзідэнт Украіны будзе здольны на прыняцце такога рашэння, але калі ён не аддасць такі загад, то язва на тэрыторыі ўсходняй Украіны абрасце сценамі, межамі, усімі прыкметамі новай квазідзяржавы. І затым будзе распаўзацца далей па ўсёй тэрыторыі Украіны.

Паўднёвы ўсход Украіны будзе насычацца баевікамі, зброяй, баявой тэхнікай, а цяпер ужо і рэгулярнымі расійскімі вайсковымі часткамі. У Крамлі, падобна, прынялі рашэнне «не здаваць ДНР і ЛНР ні пры якіх абставінах», што азначае развязванне поўнамаштабнага ваеннага канфлікту. Гэта пераход распачатай Пуціным 11 месяцаў таму чацвёртай сусветнай вайны ў новую стадыю.

План Крамля — стварэнне т.зв. «Рускага свету».

На думку іх аўтараў, адзіны сур'ёзны гулец на планеце, хто можа гэтаму супрацьстаяць - гэта англа-саксонскі свет. Таму гэта вайна не толькі супраць Украіны, але і супраць англа-саксонскага свету, у які ўваходзяць ЗША, Вялікабрытанія, а таксама т.зв. «Прыфрантавыя дзяржавы», якімі з'яўляюцца Польшча і дзяржавы Балтыі. З пункту гледжання Крамля з англа-саксонскім светам і прыфрантавымі дзяржавамі дамовіцца немагчыма. Таму вайну трэба весці да іх поўнага разгрому.

У гэтай вайне, на думку агрэсара, яго саюзнікам можа і павінна стаць кантынентальная Еўропа на чале з Германіяй.

На першым часе трэба дамагчыся нейтралітэту кантынентальнай Еўропы, найлепшым ж варыянтам будзе той, пры якім яна становіцца саюзнікам пуцінскай Расеі ў вайне супраць англа-саксонскага свету для выштурхоўвання ЗША з тэрыторыі кантынентальнай Еўропы. Гэтая канцэпцыя знаходзіць разуменне і падтрымку сярод некаторых палітычных і дзелавых колаў еўрапейскіх кантынентальных краін, перш за ўсё Германіі і Францыі.

На жаль, гэта не выбар Украіны, але яе разглядаюць у якасці поля бітвы, якое агрэсар, аддаваць не збіраецца. Зараз ад украінскага кіраўніцтва і ўкраінскага грамадства залежыць, ці будуць украінцы супраціўляцца па-сапраўднаму.

Калі ўкраінцы пагодзяцца аддаць, напрыклад, Данбас, мяркуючы, што на гэтым вайна скончыцца, то гэта сур'ёзная памылка. Агрэсар не спыніцца на Данбасе.

Данбас сам па сабе агрэсару не патрэбны. Агрэсар не спыніцца да таго часу, пакуль, выкарыстоўваючы плацдарм у Данбасе, ён не пачне наступ на іншыя рэгіёны Украіны, перш за ўсё ў т.зв. Наваросіі.

Але памыляюцца і тыя, хто думае, што агрэсар спыніцца на Наваросіі.

Згодна з канцэпцыяй «рускага свету» зараджэнне адзінага рускага праваслаўнага народа, які па гэтай канцэпцыі павінен жыць пад адзінай дзяржаўнай дахам, адбылося ў Кіеве.

Таму дняпроўская купель, дзе Уладзімір Першы (Святаслававіч) і Кіеўская Русь атрымалі хрышчэнне, таксама павінна знаходзіцца пад гэтым дахам. Да таго часу, пакуль Кіеў разам з Кіева-Пячэрскай лаўры не апынуцца пад гэтым дахам, Уладзімір Другі (Уладзіміравіч) ад Украіны не адступіцца.

Ці ж што-небудзь здарыцца з гэтым дахам.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0