Новая тэорыя дазволіла навукоўцам пазбегнуць Вялікага выбуху
Вялікага выбуху магло не быць — так мяркуюць аўтары новай мадэлі Сусвету, распавядае phys.org.
Адну з галоўных праблем гісторыі Сусвету, сінгулярнасць напярэдадні Вялікага выбуху, можа быць вырашаная, сцвярджаюць аўтары даследавання, апублікаванага ў часопісе Physics Letters B.
З Агульнай тэорыі рэлятыўнасці вынікае, што ў вядомага нам свету быў пачатак каля 13,8 млрд год таму. Адбыўся Вялікі выбух — матэрыя, што сфармавала сёння галактыкі, зоркі і планеты, пачала разлятацца па ўсіх напрамках і працягвае разлятацца сёння.
Праблема тэорыі Вялікага выбуху ў тым, што яна не тлумачыць, што было да Вялікага выбуху і чаму ён адбыўся.
Да Вялікага выбуху ўвесь сусвет быў сціснуты ў кропку — настолькі маленькую і настолькі шчыльную, што ў ёй не дзейнічалі ніякія законы фізікі. Гэты стан называецца сінгулярнасцю. Пралічыць, што было падчас яе, а тым болей да яе, лічыцца немагчымым.
Вырашэнне праблемы сінгулярнасці прапанавалі Ахмед Фараг Алі з Егіпту і канадзец Саурыя Дас. Яны дадалі раней не ўжываныя квантавыя паправачныя складнікі да Агульнай тэорыі рэлятыўнасці Эйнштэйна.
Навукоўцы ўжылі напрацоўкі фізіка-тэарэтыка Дэвіда Бома, які ў 50-х вывучаў замену класічных геадэзічных ліній (найкарацейшых адлегласцей між пунктамі на сферычнай паверхні) на квантавыя траекторыі. Перад вялікім выбухам класічныя геадэзічныя лініі перасякаюцца ў пунктах-сінгулярнасцях — у квантавых траекторый такіх перасячэнняў не ўзнікае.
Такія папраўкі ўтрымліваюць сусвет у канечных памерах, а значыць, і робяць яго бясконцым у часе.
Новая тэорыя апісвае сусвет напоўненым квантавай вадкасцю, што можа складацца з гравітонаў (гіпатэтычных часцінак без масы, якія забяспечваюць гравітацыйныя ўзаемадзеянні). Таксама квантавыя папраўкі тэорыі пазбаўляюць сусвет цёмнай энергіі (з якой, як мяркуецца сёння, Сусвет складаецца на тры чвэрці) і добра ўзгадняюцца з вядомымі сёння касмалагічнай канстантай і шчыльнасцю сусвету.
Каментары