Гэта быў чалавек-легенда. У вайну ён удзельнічаў у польскім падполлі і Арміі Краёвай, ваяваў у Варшаўскім паўстанні. Выконваў спецыяльную місію падполля па ратаванні жыдоў. Трапіў у Асвенцім. Выжыў.
Пасля вайны ён тройчы сядзеў у турмах камуністычнай Польшчы. За ўдзел у апазіцыі яго двойчы судзілі за «шпіянаж». Выжыў.
Ён памёр у Варшаве ў 93 гады 24 красавіка.
Бог даў яму пабачыць крах Гітлера і крах Саветаў. У 1990 годзе чалавек, які 50 гадоў правёў у падполлі і паўпадполлі, стаў дыпламатам.
Гэта быў чалавек з беспараўнаным пачуццем гумару. «У 68 гадоў я стаў амбасадарам; у 73 — міністрам, у 75 — сенатарам, у 78 — другі раз міністрам. Цяжка было прывыкаць».
У пану Барташэўскім увасобіліся найлепшыя рысы польскага інтэлігента — высакародства, шляхетнасць, адвага, дасціпнасць.
І як міністр, і на пасадзе старшыні Польскага ПЭН-Цэнтра ён быў вялікім сябрам Беларусі.
Вечная памяць і ад беларусаў.
Каментары