Аляксандр Лукашэнка на сустрэчы з гульцамі мінскага «Дынама» звярнуў увагу на тое месца, якое хакей займае ў сістэме беларускага спорту.
«Я хачу, каб вы выразна разумелі — я не пазіцыяную сябе хакеістам. Калі казаць пра маё спартыўнае крэда, я зусім не хакеіст, а футбаліст. Але так склаўся лёс, што, атрымаўшы траўму калена, мне прыйшлося займацца хакеем», — цытуе беларускага кіраўніка БЕЛТА.
Ён распавёў, што ў дзяцінстве, вядома, гуляў у хакей, як і ўсе вясковыя хлопцы.
«Толькі не так, як вы. А спачатку ў маразы, заліваючы дзесьці пляцоўку на беразе рэчкі. Спачатку вёдрамі, потым помпай супрацьпажарнай. Рабілі гэты кавалачак лёду. І там, на ім ваявалі адзін супраць аднаго. Такі быў тады хакей, пачынаў я з брамніка. Але калі ўжо падрос, я пачынаў гуляць форвардам. Потым стаў футбалістам. Вось там і траўмаваўся, — падзяліўся ўспамінамі Аляксандр Лукашэнка. — Таму вярнуўся да свайго дзяцінства і трохі гуляю ў хакей для таго, каб прыцягнуць малых, падцягнуць неяк дзяцей. Усё ж такі нам удалося арганізаваць нейкую масавасць хакея».
Кіраўнік дзяржавы лічыць, што хакей у Беларусі цэняць яшчэ і таму, што гэта калектыўная гульня. «Хакей - гэта азарт, гэта мужчынскі від спорту, хоць ужо і жанчыны пачалі ў яго гуляць, - заўважыў ён.
— Хакей -… гэта вялікая ідэалогія. Спорт наогул ідэалогія. І вышэй, чым спорт, цяжка прыдумаць нейкія ідэалагічныя мерапрыемствы.
Бо спартыўныя спаборніцтвы глядзяць мільярды людзей у свеце. І калі каманда выйграе, годна выступае, не трэба народ агітаваць на нешта. Дух падымаецца. У савецкія часы падлічвалі, што прадукцыйнасць працы пасля таго, як савецкія спартоўцы выйгравалі, падымалася значна. Вось сутнасць спорту».
Цяпер чытаюць
Мэр Мінска хацеў сабе пасаду ва ўрадзе, але Лукашэнка не пусціў2
Каментары