Калібры штодня выпіваюць эквівалент паўлітра піва. Як ім удаецца пры гэтым не п'янець?
Калібры ды іншыя апыляльнікі раслін рэгулярна ўжываюць ферментаваны нектар, колькасць якога ў пераліку на масу цела адпавядае значным для чалавека дозам алкаголю.
Віно часта называюць нектарам багоў, але для многіх птушак і насякомых сам кветкавы нектар з’яўляецца даволі моцным напоем. Навукоўцы з Каліфарнійскага ўніверсітэта ў Берклі вырашылі высветліць, колькі алкаголю спажываюць штодня птушкі і насякомыя, якія харчуюцца нектарам. З гэтай мэтай яны вымяралі колькасць этанолу, які выпрацоўваецца дражджамі, што жывуць у кветках. З вынікамі новага даследавання знаёміць выданне The Telegraph.
Даследчыкі прааналізавалі амаль 150 узораў нектару з 29 відаў раслін у батанічным садзе. Этанол быў выяўлены прыкладна ў палове ўсіх пробаў. Як высветлілася, чым больш салодкі нектар, тым вышэйшай аказваецца канцэнтрацыя алкаголю, паколькі дрожджы ў такім асяроддзі актыўней перапрацоўваюць цукар.
Каб зразумець рэальны аб’ём спажывання, навукоўцы супаставілі атрыманыя даныя з вядомымі паказчыкамі штодзённага харчавання жывёл. Вынікі паказалі, што найбуйнейшымі спажыўцамі алкаголю з’яўляюцца калібры. З-за высокага метабалізму гэтыя птушкі штодня выпіваюць аб’ём нектару, які ў паўтара-два разы перавышае вагу іх уласнага цела.
Самы высокі вынік паказаў такі від калібры як каліпта Ганны (Calypte anna). Гэтыя птушкі атрымліваюць каля 0,013 грама этанолу ў дзень, што адпавядае прыкладна 0,3 грама на кілаграм масы цела. Іншыя птушкі, такія як некаторыя віды нектарніц, паказваюць падобныя значэнні — каля 0,27 грама на кілаграм.
Для параўнання: стандартная порцыя алкаголю для чалавека (каля 0,25 літра піва сярэдняй моцнасці) утрымлівае каля 10 грамаў этанолу. Для чалавека вагой 70 кілаграмаў гэта складае прыкладна 0,14 грама на кілаграм масы цела. Такім чынам, адносная доза калібры ў два разы перавышае гэты паказчык.
Пчолы атрымліваюць значна меншыя абсалютныя дозы. Праз меншыя патрэбы ў энергіі яны спажываюць каля 0,000005 грама этанолу ў дзень. Аднак з улікам іх малюсенькай вагі гэта ўсё роўна складае прыкладна 0,05 грама на кілаграм, што ў чалавечым эквіваленце адпавядае прыкладна 0,125 літра піва.
Пры гэтым аўтары падкрэсліваюць, што пчолы валодаюць неймавернай устойлівасцю да алкаголю: у лабараторных умовах яны добраахвотна ўжывалі растворы з канцэнтрацыяй спірту да 20%.
Чаму жывёлы не напіваюцца?
Чаму ж пры такіх значных дозах алкаголю птушкі і насякомыя не напіваюцца? Навукоўцы тлумачаць адсутнасць прыкмет ап’янення ў апыляльнікаў некалькімі важнымі фактарамі.
Перш за ўсё, гэта вынік працяглай эвалюцыйнай адаптацыі: паколькі працэсы ферментацыі суправаджалі гэтых істот на працягу ўсёй іх гісторыі, яны навучыліся надзвычай эфектыўна і хутка метабалізаваць спірт.
Акрамя таго, невялікія канцэнтрацыі алкаголю ў нектары могуць дзейнічаць як натуральны стымулятар апетыту, што заахвочвае птушак больш актыўна шукаць ежу і, як вынік, апыляць больш кветак. Да таго ж сам па сабе алкаголь — крыніца дадатковых калорый, якія жыццёва неабходныя маленькім істотам для падтрымання іх каласальнага ўзроўню энергіі.
Такім чынам, у той час як людзі шукаюць у алкаголі асаблівы стан свядомасці, для жывёл гэта ўсяго толькі карысны пабочны прадукт іх нястомнай пагоні за энергіяй, які яны навучыліся выкарыстоўваць з максімальнай выгадай для сябе.
Каментары
Дарэчы, такім чынам кветкавыя расьліны забясьпечылі яшчэ й працэс самасэлекцыі, пераапыленьня, што прывяло да ўнутрывідавай (і ня толькі) разнастайнасьці й дазволіла выжываць і мець працяг ва ўмовах ваганьняў кліматычных фактараў.