Павел Абрамовіч піша аб апавяданні Франака Вячоркі «Ліза», якое было прызнана дэбютам году па версіі «Залатога апострафу».
Учора адбылося ўручэньне штогадовай літпрэміі «Залаты апостраф» часопіса «Дзеяслоў». Дэбютантам года стаў Франак Вячорка (апавяданьне «Ліза»).Я прачытаў ягоны твор, і вось што думаю, са скрухай і гневам прыгадваючы свае словы «Трэба бяз жалю адстрэльваць літаратурных графаманаў».
Як сказаў Бродзкі ў Нобелеўская прамове, «літаратура пакідае за сабою права ўмешвацца ў справы палітыкі, пакуль палітыка будзе ўмешвацца ў справы літаратуры». Найновая беларуская літаратура ўблытваецца ў справы палітыкі настолькі непрафесійна, што з гэтага супрацьстаяньня не нараджаюцца мастацкія шэдэўры, як тое было ў гісторыі беларускай прозы XX стагодьдзя. Часопіс «Дзеяслоў», што паўстаў дзякуючы грубаму ўмяшальніцтву дзяржавы ў культуру, перыядычна наносіць удары ў адказ, выкарыстоўваючы мастацкія сродкі. Аднак беларуская культура рызыкуе пацярпець паразу на гэтым фронце, калі тамтэйшыя палкаводцы — рэдактары «Дзеяслова» — будуць і надалей фарміраваць сваё войска з такіх хілых,
«Ліза» — нагрувашчваньне штампаў, кволасьць літаратурнай будовы, што трымаецца на шаблённых думках аднаго нецікавага цэнтральнага пэрсанажа,якога зусім не апраўдвае ягоная маладосьць: «А можа быць, гэта была ілюзія, фантом? І нашае каханне — усяго толькі плён маёй хворай фантазіі? Няўжо я мусіў прайсці праз гэта пекла, каб зразумець сапраўдную каштоўнасць свабоды і шчырага кахання?».
Гэта не твор, а сурагат ад імя першай асобы, няўдалая спроба пачаткоўца змікшыраваць з уласных перажываньняў літаратурны тэкст, прысьвечаны нядаўнім беларускім палітычным падзеям. У Франака Вячоркі ёсьць вопыт грамадзяніна, які супрацьстаіць рэпрэсіўнай дзяржаве. Аднак ягоны літаратурны ўнёсак у справу беларушчыны пакуль роўны нулю. Кожны мусіць займацца сваёй справай, відаць так.
Па законах літаратурнай Спарты гэты тэкст мусібыць кінуты ў мора са скалы. Інакш не пераможам.
-
«Вы ведаеце, што большасць беларусаў лічаць вас нікчэмнымі халуямі?»
-
Цыганкоў: Бабарыка значна бліжэйшы да пазіцыі офіса Святланы Ціханоўскай, чым да выказванняў «бабарыканцаў»
-
Бабарыка турэмшчыкам: «У мяне было, цяпер няма, але ёсць шанец, што будзе. А ў вас не было, няма і не будзе. І ў вашых дзяцей не будзе»
Цяпер чытаюць
Палякі купляюць дамы ў Беларусі — цікавяцца, ці хопіць на жыццё еўрапейскай пенсіі, і радуюцца смешным выдаткам9
Каментары