Čarha la prychodu pa vulicy Prytyckaha stajała i dniom i nočču.
Čarha la prychodu pa vulicy Prytyckaha stajała i dniom i nočču.
U niadzielu, kali ŭ aeraporcie «Minsk‑2» tolki sustrakali samalot ź vialikaj dla pravasłaŭnych śviatyniaj — hłavoj apostała Łuki, — u Minsku la prychodu u honar abraza «Usich tužlivych radaść» užo sabralisia ludzi. Jany pryjšli, kab adnymi ź pieršych vitać prychod Jevanhielista Łuki ŭ Biełaruś, pakłanicca jamu z nadziejaj na toje, što ich malitvy buduć pačutyja. I hetyja ludzi hatovyja byli prajsci svoj šlach da śviatoha — niahledziačy na viecier i doždž, na doŭhuju čarhu, jakaja ciahnułasia hadzinami. Pieršyja pałomniki padyšli siudy a pałovie piataj, a da moščaŭ apostała Łuki — tolki praz šeść z pałovaj hadzin. I heta tolki pačatak. Ciarplivaść, najkaštoŭniejšaja jakaść dla chryscijan, lepiej za ŭsio vypracoŭvajecca ŭ takoj čarzie — kali čakaješ z malitvaj i viedaješ, dziela čaho...
«Padarožža moščaŭ śviatoha Łuki dziela taho i adbyvajecca, kab pravasłaŭny lud moh bačyć śviatyniu, joj pakłanicca i ŭźniesci malitvu, — adznačyŭ Mitrapalit Minski i Słucki Fiłaret. — Śviaty Łuka prykładam svajho žyćcia pakazaŭ, što značyć čałavieku vałodać talentami i jak imi rasparadžacca ŭ słavu Božuju. Talent vałodańnia słovam jon vykarystaŭ dla taho, kab napisać Jevanhielle. Jon usłaviŭ Isusa Chrysta i jaho maci dziakujučy zdolnaściam mastaka. Heta byŭ prykład sapraŭdnaha chryscijanskaha słužeńnia. Tamu mahčymaść pryjsci i pakłanicca moščam śviatoha Łuki — Božaja dapamoha, duchoŭnaja padtrymka našamu narodu».
Padarožža moščaŭ Śviatoha Łuki pačałosia 9 červienia, z chrama Chrysta Zbaviciela ŭ Maskvie. Potym byŭ doŭhi šlach pa haradach Rasii, Ukrainy, dzie za błasłavieńniem da śviatoha pryjšoŭ navat prezident Juščanka. Minsk u hetaj vandroŭcy — apošni horad, dzie jość mahčymaść pakłanicca śviatomu. Ale mienavita Minsk zaŭsiody vyłučajecca vialikaj kolkaściu pałomnikaŭ, jakija ŭ papiarednija hady śpiašalisia prykłascisia da stupni apostała Andreja i dziasnicy Iaana Chrysciciela. I na hety raz ludziej čakajecca šmat. Zvyčajna mienavita ŭ Minsk na pakłanieńnie śviatyniam pryjazdžajuć pravasłaŭnyja vierniki sa Smalenskaj i Branskaj abłaściej Rasii, jeduć siudy vierniki z Polščy, Litvy, Łatvii. I ŭžo ŭ samy pieršy dzień u šeść hadzin ranicy ŭ stalicu prybyli adrazu try aŭtobusy ź viernikami z Bresta.
U minskaha prychoda «Usich tužlivych radaść» usio pradumana, jak sustrakać pałomnikaŭ i jak arhanizavać padychod da moščaŭ, kab ludziam było zručna — kruhłasutačna pracuje univiersam «Rubloŭski» pa vulicy Prytyckaha, jość pitnaja vada, stajać bijaprybiralni. Pastajanna dziažuryć «chutkaja», jość i svaje achoŭniki paradku. Zrešty, ludzi iduć, razumiejučy, kudy i navošta, mnohija viaduć maleńkich dzietak. Napieradzie jašče jość niekalki dzion dla sustrečy. Ale ŭžo ciapier nastajaciel prychoda ŭ honar abraza «Usich tužlivych radaść» ajciec Ihar Karastyloŭ dumaje pra toje, kab nie pryjšłosia padymać moščy, dajučy mahčymaść bolšaj kolkasci ludziej prajsci pad imi. Raniej tak prychodziłasia rabić, ciapier hetaha pastarajucca paźbiehnuć, kab kožny mieŭ mahčymaść mienavita prykłascisia da hłavy apostała Łuki.
Čarha la prychodu pa vulicy Prytyckaha stajała i dniom i nočču. Ludzi iduć, šukajučy padtrymki ŭ vyšejšych sił, z malitvami i nadziejaj na lekavańnie. Mienavita da apostała Łuki ŭznosiać takija malitvy — jon u ziamnym žycci byŭ uračom pa prafiesii. Zvańnie «urač duchoŭny» Łuka atrymaŭ ad apostała Paŭła, pobač ź jakim jon znachodziŭsia, jakomu dapamahaŭ u ciažkija časy. Ale lubili i pavažali Łuku jaho sučasniki jašče i za toje, što jon byŭ pieršym, chto napisaŭ farbami lik Maci Božaj ź niemaŭlom na rukach. Apostała Łuku ličać aŭtaram kala 70 abrazoŭ Baharodzicy.
Łuka na ŭłasnyja vočy bačyŭ raśpiaćcie Chrysta i byŭ adnym ź pieršych, kamu javiŭsia Isus paśla ŭvaskrašeńnia. Ale Jevanhielist Łuka i sam pryniaŭ takuju ž pakutnickuju śmierć — jon byŭ raśpiaty ŭ 84 hady na aliŭkavym drevie — kryža nie akazałasia pobač...
Biełarusy sustrakajuć vyzvalenych palitviaźniaŭ u Vilni FOTY i VIDEA2
Kamientary