Čaho čakać ad błohu?

Padałosia mnie, što ad błohu čakajuć nie zusim taho, čaho treba było b čakać. Jakaja meta? Što chacieŭ skazać aŭtar? Hetyja pytańni kali nia prama zadajucca, to jaŭna čujucca za niekatorymi kamentarami. Kab takich pytańniaŭ było mienš, pierš za ŭsio, maje sens razabracca, što takoje błoh i čym jon adroźnivajecca ad zvyčajnaha artykułu. Darujcie, kali skažu rečy dla kahości davoli prostyja i vidavočnyja.

Błoh – heta davoli niadaŭniaja źjava, sposab nia stolki abmienu infarmacyjaj, ale (i navat bolš) srodak dušeŭnaj suviazi, adkryćcia nia tolki dumak, ale navohuł usiaho svajho žyćcia ŭ “on-łajn”. Błoh – heta čysta dzicia Internetu, i navat Internet nie adrazu daros da jaho naradžeńnia. Doŭhi čas u sietcy panavali forumy, u jakich, z adnaho boku, abmiarkoŭvałasia niejkaja tema ci vyśviatlałasia pytańnie, a z druhoha - za abmierkavańniem užo prahladałasia asoba ŭdzielnika, jahonyja pohlady, rysy jahonaha charaktaru. Jak by miž inšym, jon moh raspavieści pra niejkija źjavy ŭ svaim žyćci, pra toje, ab čym jon zaraz dumaje, maryć, što jaho kłapocić, jakija padziei na jaho ŭpłyvajuć, i nia tolki ŭ hramadzkim, ale i ŭ pryvatnym žyćci. Heta ŭžo byŭ krok da takoha ciapier sam saboj zrazumiełaha srodka suviazi pamiž ludźmi.

Čałaviek prosta piša niešta kštałtu dziońnika svajho žyćcia, ale z raźlikam na toje, što heta budzie cikava nia tolki jamu samamu. Koła čytačoŭ moža być i adkrytym, i vyklučna vybranych. Ale heta jašče nia ŭsio. Nieadjemnaj častkaj błohu źjaŭlajucca kamentary. Kamentarami čytačy aktyŭna ŭdzielničajuć ŭ funkcyjanavańni błohu i realna ŭpłyvajuć na jaho źmiest. Pry čym, čaściej za ŭsio, hetyja kamentatary majuć takija ž błohi na tym ža servery, a takim čynam, kamentujuć adzin adnaho ŭzajemna. Uzajemnaść heta ŭzmacniajecca tym, što na błohu ŭdzielnika praduhledžana specyjalnaja staronka, dzie aŭtamatyčna źjaŭlajucca ŭsie zapisy z błohaŭ jaho siabroŭ. Dziakujučy takomu lohkamu dostupu da zapisaŭ, aŭtar nia vielmi abciažarany adkaznaściu za źmiest zapisaŭ. Heta moža być adziny skaz, niejkaja emacyjnaja natatka nakont niejkich padziejaŭ, davoli syraja dumka, spasyłka… Usio toje, čym chočacca padzialicca ź siabrami.

Voś tut pačynajucca ciažkaści ŭ dačynieńni da takoha błohu, jaki viadziecca asobnymi ludźmi na sajtach ŚMI, jak i hety błoh u “Našaj Nivie”. Paśla ŭžo piacihadovaha dośviedu viadzieńnia zvyčajnaha błohu na Livejournal roźnica dla mianie davoli adčuvalnaja. Tut niama takoj roŭnaści. Isnuje aŭtar, i tolki jon piša hałoŭny artykuł. Astatnija tolki kamentujuć. Pry hetym dla čytańnia błohu im treba specyjalna zachodzić na adpaviednuju staronku, što nadaje aŭtaru adčuvańnie našmat bolšaj adkaznaści. A tamu zapisy mižvoli stanoviacca bolš padobnymi na zvyčajnyja artykuły. Stračvajecca taja lohkaść i prastata, što i robić błohi takimi pryvabnymi dla čytańnia.

Tamu ja źviartajusia da pavažanych čytačoŭ, kab jany dapamahli mnie, kab hety błoh aformiŭsia mienavita jak błoh, a nia zborka artykułaŭ z kamentarami. Dla hetaha treba tolki ciarpieńnie i pabłažlivaść. Mienš treba analizavać, navošta i dla kaho heta napisana. Napisana, bo zachaciełasia napisać. Kamu cikava – čytajcie. Jość svajo mierkavańnie, niachaj samaje supraćlehłaje, - možna jaho vykazać. Heta ŭsio narmalna i naturalna. A voś łajacca na temu taho, što heta za prapahanda, i čamu taki błoh, i čamu puścili takoha aŭtara, davajcie nia budziem. Mnie prapanavali, i ja pryniaŭ prapanovu. Čamu mienavita mnie prapanavali - nie da mianie pytańnie. Tolki prašu ciarpliva prymać mianie takim, jakim ja jość. Chto nie prymaje, toj moža prosta nie čytać.

Kali ja bolš pišu pra pravasłaŭje, to heta tolki tamu što ja pravasłaŭny, i ŭsio, što źviazana z Carkvoj, najbolš mianie turbuje. Ja pra heta bolš dumaju, a tamu bolš i pišu ŭ błohu. Błohu, dzie jak raz pavinny adlustroŭvacca maje niepasrednyja dumki. Tolki hetym usio tłumačycca, a zusim nie žadańniem niejak “prasunuć” pravasłaŭje. Viadoma, mianie cikavić navohuł usio, što źviazana z chryścijanstvam, a tamu niešta budu pisać i pra inšyja carkvy i kanfesii. Ale, zrazumieła, tak, jak ja baču. A hladžu ja z boku pravasłaŭja (što zusim nie adznačaje niejkuju varožaść). Heta moj subjektyŭny pohlad, ale ja i nie pretenduju na niejkuju biassprečnuju “abjektyŭnaść”. Nieadjemnaj rysaj błohu źjaŭlajecca jak raz jahonaja subjektyŭnaść i ščylnaja suviaź z aŭtaram. Heta razmova ad pieršaj asoby. Navat ja pastarajusia bolš uvahi źviartać prosta na svajo asabistaje žyćcio i kankretnyja žyćciovyja spravy. Pakul heta nie atrymlivajecca tak, jak u Livejournal, ale spadziajusia z vašaj dapamohaj heta vypravić.

Sa svajho boku abiacaju pisać ščyra, ale z pavahaj da čytačoŭ i da roznych pohladaŭ. Davajcie vučycca adzin u adnaho talerantnaści. Biez talerantnaści nie mahčymyja ni kultura, ni demakratyja. I nie mahčymaja sapraŭdnaja viera. Bo heta mienavita Boh dazvalaje čałavieku navat pamylacca. Pry tym, što Jon zusim nie raŭnadušny da našaha losu. Pakazvaje nam šlach da Iściny, navat achviaruje Saboj dziela nas. Ale čakaje ad nas svabodnaha vybaru, nie šturchaje na Svoj šlach siłaj. Nia łajecca i nia tuzaje nas na kožnym kroku. Budziem vučycca ŭ Jaho.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0