Dyjakan Kurajeŭ: Kala 50 z 300 pravasłaŭnych jepiskapaŭ naležać da «błakitnaha łobi»
Zvolnieny vykładčyk Maskoŭskaj duchoŭnaj akademii Andrej Kurajeŭ praciahvaje svoj kryžovy pachod suprać sadamitaŭ u viarchoŭcy Ruskaj pravasłaŭnaj carkvy. Jon źbiraje ŭsiu infarmacyju na hetuju temu i na siońnia ličyć, što prykładna šostaja častka ŭsich ijerarchaŭ naležać da «carkvy ŭ carkvie» — paviazanaj miž saboj hrupoŭki ludziej z homaseksualnymi schilnaściami.
U svaim apošnim intervju «Novoj hazietie» Kurajeŭ nahadaŭ pra toje, što tolki ŭ 2000-ch čatyry jepiskapy stracili svaje pasady na hetaj hlebie: «pačynajučy ź Nikana Jekacierynburžskaha. Akramia taho, Arkadzij byŭ źniaty z Tomskaj kafiedry z-za hetaha, Sava — z pasady kiraŭnika adździeła pa ŭzajemadziejańni z vojskam pa hučnym patrabavańni Radzivonava, tahačasnaha ministra abarony, i Huryj Paryžski (Korsunski)» [u pryvatnaści, jepiskapa Savu patryjarch Kirył pryznačyŭ u Prydniastroŭje — jeparchiju Ciraspalskuju i Dubasarskuju — NN].
Heta było pry patryjarchu Aleksiju, a pry ciapierašnim patryjarchu Kiryłu troje z hetych čatyroch atrymali novyja kafiedry, adznačaje jon.
Heta, pa słovach Kurajeva, tolki nadvodnaja častka ajśbierha.
«Źbirajecca ŭ ludziej voś hety adkładzieny popyt na praŭdu, popyt na čyściniu», — miarkuje Kurajeŭ.
Kamientary