Heta ŭsim viadomaja kałychanka.
Havorka pra kałychanku «Doŭhi dzień», słovy da jakoj napisaŭ Hienadź Buraŭkin, a muzyku — Vasil Rainčyk. Upieršyniu jaje vykanała Jadźviha Papłaŭskaja, i mienavita jaje hołasam, chutčej za ŭsio, hetaja pieśnia hučyć u vašych dumkach.
Ale historyja nie pra heta — padstavaj dla publikacyi staŭ post u Threads, piša Blizko.by.
«Čamu, kali ja čuju našu biełaruskuju kałychanku abo śpiavaju jaje dačce, mnie chočacca płakać? Asabliva radok «Ty taksama kala mamy cicha-cichieńka lažy»», — spytała žančyna ŭ Threads.
Jaje adrazu ž padtrymali sotni kamientaroŭ. Mnohija pryznalisia, što taksama płačuć pad hetuju kałychanku, pryčym nie tolki žančyny.
- «Hospadzi, ja dumała, što ja adna takaja sientymientalnaja. Synu śpiavała i płakała kožny raz».
- «I ja płaču, mnie 42, a ŭsio ŭnutry razryvajecca. Chaj by niechta rastłumačyŭ hety fienomien».
- «Sumnaja, tak, moj raz navat zapłakaŭ, skazaŭ: «Tata, heta zanadta…».
- «Kali ščyra, ja dumała, što heta ja takaja… Dumała, ź psichikaj prablemy, ale sapraŭdy hetaja pieśnia i asabliva toj radok adrazu vyklikajuć ślozy… Pryčym takija, što naŭzryd».
Karystalniki nie tolki pachvalili lubimuju kałychanku, ale i dali vielmi paetyčnyja tłumačeńni jaje «śloznaha» efiektu.
- «Varyjant efiektu Stendala? Heta nastolki pryhoža, što raźbivaje nas na kavałki…».
- «Naša kałychanka — heta suśvietny šedeŭr. A płačacca vam tamu, što ŭ dušy razumiejecie: viečna tak nie budzie, dačuška vyraście i pakinie siamiejnaje hniazdo. Zdaroŭja vam i vašaj malečy!»
- «Bo heta naša dziacinstva. Kali ja čuju hetyja pieśni, chočacca płakać ad žalu da toj maleńkaj dziaŭčynki, jakoj jašče tolki daviadziecca prajści ciažki žyćciovy šlach. Pra jaki jana pakul nie viedaje, a ciapier «kala mamy cicha-cichieńka lažyć»».
- «My praśpiavajem svaje dziciačyja ŭspaminy, emocyi, biaźmiežnuju luboŭ i pieradajom ich ad našych mam svaim dzieciam».
Uspomnili i inšyja lubimyja kałychanki. Adnoj z samych kranalnych taksama nazvali «Kałychanku» Leanida Prančaka, jakuju vykonvali «Pieśniary».
Kamientary