Fakty dziedaŭščyny ŭ Łuninieckaj vajskovaj častcy № 25886 vylilisia ŭ kryminalnuju spravu.
— Dvoje radavych, žycharoŭ Homielščyny, padčas prachodžańnia terminovaj vajskovaj słužby ŭ Łunincy samaśćviardžalisia ŭ vajskovym kalektyvie i pakazvali svaju ŭjaŭnuju pieravahu nad vajskoŭcami małodšaha (pieršaha) pieryjadu słužby, padparadkoŭvajučy ich svajmu ŭpłyvu, — prakamientavała «Miedyja-Paleśsiu» dziaržabvinavaŭca, pamočnik prakurora Łuninieckaha rajona Hanna Pienier.
U hetaj vajskovaj častcy, pa niestatutnych tradycyjach, uborku ŭ pamiaškańniach pavinny byli rabić tolki vajskoŭcy małodšaha pieryjadu słužby. Pryčym jany musili vykonvać pracu nie tolki jakasna, ale i chutka. Kali sałdaty nie spraŭlalisia, ich karali, da prykładu, adciskańniami ad padłohi. Taksama maładyja vajskoŭcy nie mieli prava zasynać paśla adboju raniej času, vyznačanaha «dziadami». Kali paśla adboju sałdat zasnuŭ, a «dzied» jašče nie śpić, maładoha prymušali adciskacca.
Sud Łuninieckaha rajona pryznaŭ vinavatymi dvuch sałdat terminovaj słužby, jakim spoŭniŭsia 21 hod, u ździajśnieńni złačynstva, praduhledžanaha č.1 art. 443 KK, heta značyć u hvałcie i ździeku nad asobaj, na jakuju raspaŭsiudžvajecca status vajennasłužačaha. Złačynstva ździajśniałasia hrupaj asob i nie adnojčy. Tamu abvinavačanym inkryminavałasia ŭčynieńnie złačynstvaŭ jašče pa dvuch artykułach.
Abvinavačanyja vinu pryznali tolki častkova, ale supraćpraŭnaść ich dziejańniaŭ paćvierdžana śviedkami i padčas vočnych stavak z paciarpiełymi.
— Pa sukupnaści złačynstvaŭ, šlacham pahłynańnia mienš strohaha pakarańnia bolš strohim adzin z sałdat atrymaŭ pakarańnie ŭ vyhladzie abmiežavańnia voli terminam na dva hady, druhi — na paŭtara hoda biez nakiravańnia ŭ vypraŭlenčuju ŭstanovu adkrytaha typu. Prysud ustupiŭ u zakonnuju siłu, — kanstatavała Hanna Pienier.
Ad pryvatnikaŭ patrabujuć zavieści ideołaha ŭ štacie — raspytali, što robiać kampanii18
Kamientary