Polski abłom

Biełarusy prajhrali pa svaim korcie zbornaj Polščy matč Kubku Devisa (0:3), i zaraz pierad našymi tenisistami zamajačyła perspektyva skacicca na samy niz suśvietnaj tenisnaj piramidy.

Parnaja hulnia – treciaja sustreča matču Kubku Devisa – mieła adbycca ŭčora. Ale pakolki było vyrašana hulać na adkrytym korcie, to praz doždž, jaki peryjadyčna liŭ ceły dzień, to sustreču pieranieśli na niadzielu.

Siońnia na kort zamiest zajaŭlenych raniej Maksa Mirnaha i Ŭładzimiera Vaŭčkova suprać Marcina Matkoŭskaha i Maryjuša Firstenberha vyjšli maładyja Andrej Karatčenia i Pavał Katlaroŭ.

Jany zdoleli naviazać supraciŭ tolki ŭ pieršym secie -- 4:6.Druhi set našy biazdarna sastupili – 0:6, u trecim tolki ŭ samym pačatku zdoleli pasupraciŭlacca, ale palaki taksama ŭpeŭniena vyjhrali – 2:6. U apošnim secie z tvaru Matkoŭskaha / Firstenberha nie sychodziła ŭśmieška.

Zbornaja Polščy daterminova vyjhrała matč Kubku Devisa – 0:3. Potym prajšli jašče dźvie sustrečy. Adnu biełarusy vyjhrali Andrej Karatčenia pieramoh Ježy Janoviča 3:6, 6:2, 6:4.

***

U biełaruskaj tenisnaj kazki akazaŭsia dramatyčny finał. Palaki jechali ŭ Miensk… kab prajhrać. Amal usie specyjalisty pradkazvali pieramohu biełarusam, asabliva paśla taho, jak admovilisia jechać u Miensk pieršyja numary zbornaj zachodniaj susiedki: Alejničak i Kubat.

Druhim numaram u palakaŭ pajechaŭ 17-hadovy Ježy Janovič, jaki ŭ piatnicu žorstka ŭkazaŭ Mirnamu na jaho siońniašniaje miesca ŭ suśvietnym tenisie, rastkataŭš biełarusa ŭ troch setach.

Ciapier zbornaja Biełarusi ŭ vieraśni pazmahajecca sa zbornaj Hruzii za prava zastacca ŭ 1-j Eŭra-Afrykanskaj hrupie Kubku Devisa. Haspadar matču šče nie viadomy. Toj, chto prajhraje, padaje jašče nižej, u 2-ju hrupu, adkul vybracca budzie vielmi ciažka.

***

Čatyry hady tamu biełarusy dabralisia da paŭfinału asnoŭnaj hrupy Kubku Devisa, dzie prajhrali zbornaj ZŠA. A da hetaha byli bliskučyja pieramohi nad Rasiejaj, Arhientynaj, praz hod – nad Hišpanijaj.

Tamu vinavacić Mirnaha i Vaŭčkova ŭ projhryšy palakam nia toje, što nie vypadaje, a antyčałavieča.

Jany niekalki hod zapar udvoch trymali zbornuju Biełarusi siarod 16-ci najmacniejšych zbornych śvietu.

Da hetaha času nie zabyć toj dramatyčny matč Biełaruś – Rasieja ŭ lutym 2004 h. Pryčym pamiatajecca nia stolki traŭma Vaŭčkova, atrymanaja im u pieršym matčy, a potym jaho bliskučaje viartańnie na kort u niadzielu, a mehahulnia (u hetym słovie nijakaj ironii) Maks Mirny – Marat Safin. Hulnia, što doŭžyłasia piać hadzin. Ale varta było zazirnuć telekamery ŭ vočy Maksa, kab zrazumieć, jon abo vyjhraje toj matč, abo pamre na korcie. Treciaha nia dadziena.

Vina ŭ siońniašniaj parazie kiraŭnictva biełaruskaha tenisu. Za toje, što za 10 hod, nichto na źmienu Mirnamu i Vaŭčkovu ŭ mužčynskim tenisie nie pryjšoŭ. U Švajcaryi admaŭlacca hulać za zbornuju Federer, tam trahiedyi nia robiać, bo chapaje tenisistaŭ.

U nas ža tolki viečna padajučaja nadziei moładź, jakaja ničoha nie pakazvaje, bo joj nie dajuć hulać. dzie ž vopytu nabiracca?

Kazka skončyłasia, pačynajucca suvoryja budni biaz Mirnaha i Vaŭčkova.

Dziakuj vam, Maksim i Ŭładzimier za toje, što radavali nas ciaham niekalki hod, i darujcie za toje, što nie dali vam svoječasova i hodna syści.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0