Pieramožca konkursu piśmieńnikaŭ paprasiŭ Čarhinca pramaŭlać na ŭznaharodžvańni pa-biełarusku. Čarhiniec: «Sukin syn»
Skandalnaja situacyja zdaryłasia padčas uručeńnia premii praŭładnaha Sajuza piśmieńnikaŭ «Skarynavaj dušoj uzłaščanaje słova».
Premiju atrymaŭ małady litaratar Antoś Ułasienka, uznaharodžvali jaho staršynia Sajuza piśmieńnikaŭ hienierał Mikałaj Čarhiniec i jahony namieśnik Anatol Krejdzič.
U hetym momant zdaryłasia niespadziavanka: Ułasienka paprasiŭ Čarhinca havaryć pa-biełarusku, maŭlaŭ, aŭtar biełaruskamoŭny, kniha taksama.
Čarhiniec u adkaz abvinavaciŭ chłopca ŭ vuzkim bačańni śvietu, addaŭ dypłom.
Prynamsi, tak hetuju situacyju apisvajuć śviedki.
«Naša Niva» pacikaviłasia ŭ Mikałaja Čarhinca, ci sapraŭdy jon nie zdoleŭ skazać pary słovaŭ pa-biełarusku.
«Heta chłuśnia, — skazaŭ Čarhiniec. — Chłopiec napisaŭ dobruju reč. My ž šukajem talenty, i pieršyja miescy zaniali raboty pa-biełarusku, ja vam skažu. A Ułasienka — pravakatar! Jon mnie zajaŭlaje: «Nie chaču cisnuć vam ruku, bo vy havorycie na akupacyjnaj movie». Ale pierad im ža vystupaŭ i moj namieśnik, ź jakim my damovilisia, što jon budzie kazać pa-biełarusku».
«Ja nie ŭmieju biezdakorna havaryć, tak. Ale ja — biełarus, ja za biełaruskuju movu! U mianie ž situacyja takaja… Paśla vajny ja trapiŭ u adzinuju mužčynskuju siaredniuju škołu, №13. Baćka pryjšoŭ biaznohim z vajny, maci niepiśmiennaja była. Vučyŭsia da 7 kłasa, tam biełaruskuju movu vykładali jak i niamieckuju — raz čytańnie, raz mova na tydzień. Potym pajšoŭ u škołu rabočaj moładzi, tam nie było movy. Paśla skončyŭ škołu trenieraŭ, tam nie było movy. Pastupiŭ na žurfak — tam taksama nie było movy — paśla pieravioŭsia na jurfak, nu vy zrazumieli. Potym try hady słužyŭ u Afhanistanie i hetak dalej. I što ja, pavinien kajacca pierad chłopcam hetym? Padać na kaleni? Jon hetym chvalicca, što ź vioski, dzie mova zachavałasia. Jon sabie ački nabiraje, što jon «zmahar». Nie treba hetaha! To niekatoryja dumajuć: uklučalnik ščoŭknuŭ u hałavie — i ŭsie zahavaryli. Nie budzie tak. Treba pryciahvać uvahu da kursaŭ biełaruskaj movy, pravodzić tłumačalnuju rabotu, što my svaju movu majem viedać lepš za ruskuju. Ale nie treba prynižać tych, chto spryčyniŭsia da taho, kab hety sukin syn chacia b mieŭ mahčymaść vyvučać i havaryć na movie, i chleb jeŭ narmalny», — vykazaŭsia Čarhiniec.
Kamientary