U hrodzienskim Farnym kaściole — adnym z najpryhažejšych chramaŭ krainy — idzie ramont. Z dachaŭ pierad afarboŭkaj ździerli staruju farbu — i jany zaźziali pieršarodnymi kolerami. Cikava, što vialiki kupał nad ałtarom byŭ ukryty miednaj blachaj, a samaja makavina — bronzavaj, piša ŭ fejsbuku hrodzienski historyk Miečysłaŭ Jan Supron. Miednaja blacha, adznačaje jon, chutčej za ŭsio adnosicca da druhoj pałovy XVII stahodździa.
Bronzavyja byli i makaviny viežaŭ.
Praŭda, viežy amal na stahodździe maładziejšyja za ałtarnuju častku 1680-ch: ich rekanstrujavali ŭ 1753 hodzie. A jak vyhladaŭ kaścioł u pieršaj pałovie XVIII stahodździa, možna pabačyć na malunku, što zachavaŭsia ŭ chramie na łavie nasuprać ałtara Maci Božaj Studenckaj.
-
Časam niečakanaja historyja biełaruskich himnaŭ: «My vyjdziem ščylnymi radami», «Pahonia», «Žyvie Biełaruś», «Radzima maja darahaja», «Mahutny Boža» (ź VIDEA)
-
Vyjšaŭ pierakład ramana Sašy Filipienki «Viartańnie ŭ Astroh»
-
«Naša Niva» vypuściła vialiki siužet pra zorku «Pieśniaroŭ» Leanida Bartkieviča
Ciapier čytajuć
Aryštavany 75‑hadovy Źmicier Sańko — vieteran-vydaviec1
Kamientary