Staś Karpaŭ pra pierformans u Aśviencimie: «Heta nie mastactva, a chiernia»

Piša Staś Karpaŭ u svaim fejsbuku.

Paśla akcyi ŭ Aśviencimie naturalna ŭźniałasia čarhovaja dyskusija na temu taho, ci možna vymiarać mastactva maralnymi katehoryjami. Da prykładu — artykuł Vadzima Mažejki ŭ «Biełaruskim žurnale» roŭna tak i nazvajecca.

Dyk možna ci nie? Ja liču, što heta na samoj spravie — druhoje pytańnie. A jość pieršaje: što takoje mastactva.

Pačnu zdalok.

Usie my bačyli, jak asteničnaha składu dziadzieńki fatahrafujucca, naduvajučy svaje čezłyja bicepsy. Jak jany vybirajuć rakursy, zvodziać brovy i «mužna» ściskajuć skivicy.

Heta dosyć śmiešnaje vidovišča — nieadpaviednaść siabie ujaŭleńniu pra siabie.

Takaja ŭpeŭnienaść u svajoj mahutnaści vymušaje niepadrychtavanych chłopčykaŭ chapacca za jakuju-niebudź statonnuju kałybachu, i ŭ vyniku pad pupkom u ich vyłazić toje, što nazyvajecca hryžaj.

Tak da čałavieka prychodzić pravilnaje razumieńnie, ale nienadoŭha.

Kali čałaviek upeŭniŭsia ŭ svajoj sile — jon nie moža spynicca i žyć z pravilnaj vysnovaj, jamu abaviazkova patrebnaja niapravilnaja i voś tady jon vyrašaje, što «značyć, ja vumny i talenavity».

I ŭ vyniku tysiačy «značyćvumnych» utvarajuć abjadnańni, jakija dziejničajuć pa pryncypie hrup padtrymki.

Jany adzin adnaho padbadziorvajuć, nazyvajuć hienijami, abiacajuć, što ŭsio atrymajecca, nu i tak źjaŭlajecca hryža, nazyvanaja «aktualnym mastactvam» kštałtu «akcyjanizmu».

Ale mastactvam jano nie jość, bo adzinaj ułaścivaściu, patrebnaj dla «tvora», jaki stvarajuć «značyćvumnyja», źjaŭlajecca siła voli.

A ad siły voli, razumiejecie, mastactva nie źjaŭlajecca. U lepšym vypadku ad siły voli źjaŭlajecca zdarovy ład žyćcia, a ŭ horšym hryža.

Mastactva źjaŭlajecca ad niemahčymaści nie stvarać u sukupnaści z talentam i niejkaj niaŭłoŭnaj mahijaj.

Čałaviek nie moža nie mahčy žyć, nie prybiŭšy svaje jajcy da bruku.

Čałaviek nie moža nie mahčy žyć, nie zarezaŭšy barana kala Aśviencima.

A značyć heta — nie mastactva. Heta prosta vykazvańnie, a vykazvańni byvajuć roznyja, i naohuł ludzi schilnyja da havareńnia chierni.

Akramia taho, kali ŭ akcie mastactva fihuruje kampanient, jaki fokusna macniej za nibyta najaŭny sens, to demanstrujecca kampanient, a nie akt.

Kali jajcy nielha zamianić na niešta inšaje, kali biez zabićcia barana niama mastactva, to mastactva i nie było.

Kali pieršasnyja — jajcy i baran, to druhasnaha niama.

Razumiejecie, kali čałavieku niešta streliła ŭ bašku i jon heta zrabiŭ — jon nie abaviazkova mastak. Jon prosta čałaviek, jaki realizavaŭ svaju ideju.

Tysiačy i tysiačy dziadź i cioć stvaryli mižnarodnuju razhalinavanuju sietku ŭzajemapadtrymki biessensoŭnych valavych arhanizmaŭ z kompleksam niedaacenienaści, i ŭnutry siabie jany sublimujuć prahu vykazvacca, jakaja nie stasujecca z najaŭnaściu temy dla vykazvańnia.

I nie treba heta nazyvać mastactvam. Heta nie mastactva, a chiernia.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0