Scenary dalejšych padziej

Bankiry z Nacbanku i ich daradcy z MVF akazalisia adukavanymi ekanamistami, ale kiepskimi psichołahami. Piša ekanamist Alaksandr Čubryk.

«Ad hetych pčołaŭ možna čakać čaho zaŭhodna».

Vinia-Pych

Na 20,45% biadniejšymi ŭvajšła bolšaść biełarusaŭ u novy 2009 hod. Nikoli raniej Nacbank nie dazvalaŭ sabie za adnu noč skraści ŭ biełarusaŭ piatuju častku ichnich aščadžeńniaŭ u tym, što hanarova nazyvałasia «nacyjanalnaj valutaj». Navat u 1998‑99 hadoch devalvacyja była pavolnaj. I pradkazalnaj. Čakanaj. Toje, što adbyłosia ciapier, — niespadziavanaje. I navat niepradkazalnaje.

Bankiry – adukavanyja ekanamisty. Jany dobra razumieli, što stabilny rubiel zachavać nia ŭdasca i što pavolnaja devalvacyja doŭha nie ŭtrymaje – bo chutka pazbavić Nacbank valutnych reziervaŭ. Razumieli jany j toje, što pry byłym valutnym kursie vydatki eksparcioraŭ zavialikija i što devalvacyja spryjaje ekspartu. Ale nacyjanalnyja dy mižnarodnyja bankiry kiepskija psichołahi. Navat kiepskija aryfmietyki.

Spačatku toje, što razumieje kožny čałaviek. Ty pračnuŭsia ranicoju – a kurs užo nie 2200, a 2650. Biez handlovaj siesii na Biełaruskaj valutna‑fondavaj biržy. Biez papiarednich tłumačeńniaŭ. Dy jašče na Novy hod. Ty pojdzieš u bank za svaim układam u nacyjanalnaj valucie. I strenieš tam čerhi z takich, jak ty. Ty zdymieš hetyja hrošy j pojdzieš mianiać ich na dalary.

Uviečary ty ź siabrami piŭ «za stabilnaść». Ty viedaŭ, što biełaruskaja nacyjanalnaja valuta nie vielmi tryvałaja, ale ž ty mieŭ dośvied, pavodle jakoha jana hublała svaju kaštoŭnaść pastupova. Ale na ranicu, ci pad abied, ci ŭviečary ty daviedaŭsia, što ŭ ciabie zabrali hrošy, nie papiaredziŭšy. Ci ty pavieryš paśla hetaha Nacbanku? A ŭradu? A ci zachočaš ty trymać u banku svaje valutnyja aščadžeńni?

A što ty zrobiš z zarobkam, ledź jaho atrymaŭšy? A kali 3 młn 700 tysiač pracoŭnych zdymuć z kartak svoj siaredni miljon, to Nacbank musić zabycca na 2650. Ci na adziny valutny kurs dy adsutnaść cienievaha rynku. Ale hałoŭnaje – na davier da siabie j svaich dziejańniaŭ.

Chvoraje ŭjaŭleńnie ekanamista namaluje šmat scenaroŭ dalejšych padziejaŭ. Kab paźbiehnuć bankructva bankaŭ dy dalejšaj devalvacyi, Nacbank robić takija «libieralnyja» kroki: «časovaje» prypynieńnie vydačy depazitaŭ nasielnictvu (ekanamist M.Rotbard nazyvaŭ heta «licenzijaj na kradziož»), admiena punktu Bankaŭskaha kodeksu, pavodle jakoha bank musić viarnuć depazit praź piać dzion paśla taho, jak asoba paprasiła pra heta bank, prodaž valuty dazvalajecca tolki na peŭnyja mety ci pad peŭnyja ŭmovy... A heta značyć, budzie stvorany cienievy valutny rynak. Dakładniej, jon musić isnavać užo ad učorašniaha dnia.

Dalej – što robicca z pradpryjemstvami‑imparciorami? Ich vydatki za noč vyraśli na 20,45%. Padvysić ceny? A popyt hetkija ceny nie prahłynie.

Kryzis pierachodzić z ujaŭnaj stadyi ŭ rečaisnuju. Viadoma, vinavaty tut nie Nacbank, a suśvietny kryzis – dy našaja aryjentacyja na rasiejski rynak. Ale adaptavacca da pavolnaj devalvacyi było b praściej.

Kali b Nacbank devalvavaŭ rubiel da 3500–4000, vyniki byli b takija ž samyja, tolki reziervy calejšyja dy eksparciory ščaśliviejšyja. Kraści – dyk pa‑bujnomu.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0