Folk-fest u Stročycach 12 vieraśnia sabraŭ bolš za tysiaču hledačoŭ, jakich nie napałochaŭ ni doždž, ni adlehaść da kancertnaj placoŭki, jakoj stała terytoryja muzieju narodnaj architektury i pobytu.
Folk-fest u Stročycach 12 vieraśnia sabraŭ bolš za tysiaču hledačoŭ, jakich nie napałochaŭ ni doždž, ni adlehaść da kancertnaj placoŭki, jakoj stała terytoryja muzieju narodnaj architektury i pobytu.
Prahnoz nadvorja na 12 vieraśnia nie abnadziejvaŭ ad samaha pačatku – u subotu abiacali daždžy. Mahčyma, kahości heta i advadziła jechać u Stročycy na folk-fest «Kamianica». Ale subotniaja ranica padaryła nadzieju – było soniečna i navat horača, niby i nie vierasień na dvary. Apynułasia, što doždž tolki čakaŭ, pakul najbolš adčajnyja i avanturnyja asoby źbiarucca siarod uzoraŭ draŭlanaha dojlidstva Biełarusi ŭ piaci kiłamietrach ad stalicy. Pasłuchać «Kryvi», «Stary Olsa», «Nahual», «Džambibum» i «Harotnica» dy inšych sabrałsia kala tysiačy čałaviek.
Doždž niby pa kamandzie pačaŭsia razam z festam. Uciakać było pozna, tamu dalej kožny byŭ volny dziejničać u novych abstavinach, jak chto chacieŭ: bolšaść kinułasia tančyć pad parasonami i bieź ich. Hety momant žyva nahadaŭ sioletni fest u Baravoj «Bela Music-2009». Častka hledačoŭ pachavałasia pad sałamianymi strechami puniaŭ i chataŭ. Pryhadaŭšy «Bela Music-2009», nie minieš paraŭnać hetyja festy. Jadnaje ich toje, što ich ŭdzielnikam pryjšłosia prajści praz vyprabavańnie daždžom, i varta adznačyć, što ŭ abodvuch vypadkach hledačy i muzyki spravilisia z hetaj naprostaj zadačaj z hodnaściu. «Kamianica» ž pryjemna ŭraziła nadzvyčaj raźniavolenaj atmaśfieraj. I sprava tut nie tolki ŭ miescy, dzie ładziŭsia fest. Treba zaŭvažyć, što jakasna inšym byŭ padychod da arhanizacyi mierapryjemstva, najpierš da pytańniaŭ biaśpieki. U Stročycach amal nie było milicyjantaŭ, achova kala kancertnaj placoŭkaj była nadzvyčaj vietlivaj i karektnaj. Šmat kaho paradavała rašeńnie dazvolić na feście piva. Adzinaja ŭmova – nabyć jaho možna było ŭ paŭkiłamietry ad kancertnaj placoŭki i tolki ŭ płastyku. Takoje «vyprabavańnie» na tle tatalnych zabaronaŭ (u tym liku i ŭ Baravoj), padavałasia całkam prymalnym.
Ciaham fiestyvalnaha dnia daviałosia pačuć samyja roznyja mierkavańni pra kancert i jaho arhanizacyju. Abjadnoŭvała dumki ludziej toje, što rabić takija festy treba. I čaściej. «My prosta advykli ad samoj dumki, što ŭ nas takoje mahčyma – ładzić za horadam festy na roznyja husty – ad fołku, da roku. Treba zamacoŭvać hetuju tradycyju», – dzialilisia ŭražańniami maładyja baćki ź Minska.
Kamientary