Tvorčaja supołka «Pahonia», jakaja isnavała ŭ miežach Biełaruskaha sajuza mastakoŭ, likvidavanaja, paviedamiła Radyjo Svaboda na padstavie infarmacyi, atrymanaj ad ahienctva «Pozirk».
«Viadoma, što hetaje rašeńnie było pryniata na patrabavańnie Ministerstva kultury», — adznačyła krynica.
Pavodle nieaficyjnaj infarmacyi, raniej z sajuza vyklučyli palitźniavolenaha Hienadzia Drazdova, jaki ŭznačalvaŭ supołku z 2011 pa 2016 hod.
Abjadnańnie było stvorana 33 hady tamu, u 1990 hodzie. Jaho metami nazyvałasia «raźvićcio nacyjanalnaha mastactva, źbieražeńnie i pamnažeńnie mastackich nabytkaŭ kulturna-histaryčnaj spadčyny dziela abudžeńnia nacyjanalnaj samaśviadomaści naroda».
U 2016 hodzie, kali supołka adznačała 25 hadoŭ isnavańnia, paviedamlali, što ŭ jaje šerahach było bolš za 50 mastakoŭ. Ź inicyjatyvy čynoŭnikaŭ pracy čalcoŭ supołki nieadnarazova zdymalisia z vystaŭ.
Ciapier čytajuć
Jakaja łohika sudoŭ za Hajun? Mužčyna, jakoha zatrymlivali pa hetaj spravie, apisaŭ ubačanaje19
Kamientary
Rodiłsia v 1971 hodu v dierievnie Hromki Ŝučinskoho rajona Hrodnienskoj obłasti.
V 1994 hodu okončił fiziko-matiematičieskij fakultiet Briestskoho hosudarstviennoho piedahohičieskoho instituta im. A. S. Puškina, v 2006 — Akadiemiju upravlenija pri Priezidientie Riespubliki Biełaruś[1].
Svoju trudovuju diejatielnosť načał v 1993 hodu. Tohda on rabotał učitielem[2]. S 1995 po 2012 hoda rukovodił raźličnymi škołami v Hrodnienskoj obłasti[3]. V 2002 hodu był naznačien na dołžnosť zamiestitiela priedsiedatiela Korieličskoho rajonnoho ispołnitielnoho komitieta. V 2010—2011 hodach vozhłavlał Korieličskij rajonnyj Soviet dieputatov[4][5].
V 2011 hodu był naznačien na dołžnosť Priedsiedatiela Novohrudskoho rajonnoho ispołnitielnoho komitieta. Na etoj dołžnosti on prorabotał do 2019 hoda[6]. Moliłsia, čtoby pošieł dožd́ i za chorošij urožaj[7]. Był pričastien k uničtožieniju domašnich śviniej pod vidom učienij[8][9].
S fievrala 2019 po nojabŕ 2020 — pomoŝnik Priezidienta — inśpiektor po Briestskoj obłasti[10].
19 nojabria 2020 hoda po riešieniju Priezidienta Riespubliki Biełaruś Aleksandra Łukašienko był naznačien na dołžnosť Ministra kultury Riespubliki Biełaruś[11]. Kommientiruja naznačienije Markieviča, Łukašienko priznałsia, čto dla nieho eto riešienije było niestandartnym. Naznačať čiełovieka v śfieru, v kotoroj u nieho niet opyta — niestandartno[12]. Po jeho słovam, on prisłušałsia k mnieniju diejatielej iskusstv, čto rukovodiť viedomstvom nado napraviť mieniedžiera. Odnim iz dovodov v polzu naznačienija Markieviča był jeho opyt dlitielnoj raboty v rukovodstvie miestnymi orhanami vłasti[13].
20 janvaria 2022 hoda na sajtie hosudarstviennoj haziety «SB. Biełaruś siehodnia» vyšła staťja so słovami Markieviča ob uvolnienii boleje 300 sotrudnikov učrieždienij kultury za «diestruktivnuju poziciju»[14][15]. Na śledujuŝij dień eta staťja była udalena[16].
V martie 2022 hoda Anatolij Markievič popał pod sankcii Kanady[17].
V fievrale 2023 hoda na kollehii ministierstva kultury Markievič zajavił, čto «priedatielam nie miesto na ścienie»[18].
V ijunie 2023 hoda Markievič zajavił, čto pri vydačie hastrolnoho udostovierienija upravlenija kultury budut ustanavlivať, javlajetsia li tvorčiestvo toho ili inoho artista prijemlemym[19].