Zasnavalnica Gutenberg: Kali pryjšła navina pra śmierć Cymbierava, mnohija zabyli pra aściarožnaść i raskrylisia
Suzasnavalnica vydaviectva Gutenberg Publisher Valancina Andrejeva ŭ intervju «Budźma biełarusami!» raskazała, što rašeńnie ŭładaŭ pryznać vydaviectva ekstremisckim farmavańniem baluča ŭdaryć pa biełaruščynie, ale nie spynić nikoha.
«Praca budzie praciahvacca. Viadoma, nam ciapier patrebnyja čas i siły na toje, kab pryniać miery ŭ suviazi z padziejami, papiaredzić ludziej, zakryć dastaŭku ŭ Biełaruś. Takija dziejańni zrabić, kab ludzi byli ŭ biaśpiecy, — raspaviała Valancina Andrejeva. — Biezumoŭna, niekatoryja prajekty, jakija my płanavali ź ludźmi, jakija tak ci inačaj majuć ščylniejšyja dačynieńni da Biełarusi, ciapier spynienyja, i na siońnia my nie viedajem, jak ich adnavić, abo ŭ jakim farmacie adnavić, abo kamu pieradać adpaviedna hetyja prajekty. My nie majem pakul adkazu na hetyja vykliki, dumajem pra heta. Zanadta mała času jašče prajšło ad hetaha rašeńnia, treba asensavać, ubačyć pierśpiektyvy i prablemy».
Ale ŭvohule «heta nie spynić toje, što my rabili, heta nie značyć, što my pierastaniem vydavać knihi».
«Prosta ad nas heta zapatrabuje bolej resursu, bolej vysiłkaŭ, bolej aściarožnaści, bolej uvahi da tych, chto maje dačynieńnie da našaj dziejnaści. Ź inšaha boku, takoje rašeńnie ŭładaŭ jašče raz padkreślivaje kaštoŭnaść biełaruskaj knihi, jaje važnaść, značnaść, efiektyŭnaść u humanistyčnym sposabie bačańnia śvietu, u tym, jaki śviet my budujem abo chočam budavać, skažam tak. I vidać, heta vialikaja siła», — padkreśliła Valancina Andrejeva.
Niadaŭniaja chvala represij da biełaruskaj intelihiencyi, u tym liku da vydaŭcoŭ, pryznańni ekstremistami inicyjatyŭ dy vydaviectvaŭ nie jość niejkim vypadkovym źbieham abstavinaŭ, ličyć Valancina Andrejeva:
«Ja dumaju, što my ŭsie stali krychu rassłablenymi, my ŭsie zabylisia, što takoje aściarožnaść. I kali da nas pryjšła žachlivaja navina pra śmierć Ramana Cymbierava, zanadta šmat u sieciva vyliłasia nie tolki emocyj, ale i faktaŭ, dokazaŭ, śviedčańniaŭ pra našu pracu i naša koła. My adkrylisia ŭ hety momant. Jasna, tyja, kamu nie padabajecca toje, što my robim, tyja, chto chacieŭ by, kab biełaruskaj kultury stanaviłasia mieniej, heta zaŭvažyli i, napeŭna, im heta było nie ŭ hubu, jak kažuć. Napeŭna, jany ŭbačyli ŭ hetym pahrozu, jak zaŭsiody ž, jany ŭ salidarnaści bačać pahrozu, u tym, što ludzi zdolnyja abjadnoŭvacca vakoł kaštoŭnaściaŭ».
«Jany bačać pahrozu dla svajoj ŭłady ŭ zhurtavańni vakoł biełaruskaha. Jak vynik — hetaja chvala represij, ale jašče heta i śviedčańnie taho, što my ŭsio jašče salidarnyja, my ŭsio jašče žyvyja i i dziejnyja».
Što da praktyčnych nastupstvaŭ, to «tak, niekalki aŭtaraŭ skazali «stop» na ŭžo amal hatovyja knihi». «I heta, viadoma, udar finansavy, aproč usiaho, bo vydavieckija pracesy kaštujuć hrošaj. Što praŭda, my nie čakali, što budziem pieršym vydaviectvam, jakoje stanie «ekstremisckim farmavańniem». Ale žyviom tam, dzie žyviom. Praciahniem pracu», — skazała Valancina Andrejeva.
Kamientary
Napeŭna, jany ŭbačyli ŭ hetym pahrozu, jak zaŭsiody ž, jany ŭ salidarnaści bačać pahrozu, u tym, što ludzi zdolnyja abjadnoŭvacca vakoł kaštoŭnaściaŭ."
I ja pisaŭ pra takuju viersiju padstaŭ dla represij.
Usio ž mnohija ŭ sacsietkach dahetul praciahvajuć kamunikavać "iak da vajny".
Niekatoryja (nie kankretyzuju zaraz) biezadkazna pierabrali z faktami i dadali pahroz dla tych knihavydaŭcaŭ, chto zastaŭsia ŭ Biełarusi. I navat dla tych, chto nijak nie źviazany ź biełarusami ŭ emihracyi.
(Vina na karnikach. Častka adkaznaści i na tych, chto nie padumaŭ.)
Čakać dalejšy razhrom usiaho biełaruskaha niedziaržaŭnaha, pašyreńnie śpisa vydaŭcoŭ-"ekstremistaŭ", źniščeńnie abmiena-pieratoka knih pamiž RB i zamiežžam.