Pamiž dziaržaŭnymi i pryvatnymi kvieciarami pačałosia zmahańnie za klijentaŭ

Impravizavanyja kviaciarni «DorOrsa» na vakzale źbili ceny na ružy da 1500 za štuku.

Nie tak daŭno na biełaruski rynak kvietak vyjšła dziaržaŭnaje pradpryjemstva «DorOrs», zasnavalnikam jakoha źjaŭlajecca dziaržava ŭ asobie abjadnańnia «Biełaruskaja čyhunka».

Jaho ciapličnaja haspadarka prapanoŭvaje ružy pa vielmi nizkich cenach i ŭ davoli šyrokim asartymiencie. Pracujuć dziaržaŭnyja ciaplicy ŭ vioscy Zamastočča na Minščynie ŭžo nie pieršy hod, ale masavaja realizacyja pačałasia mienavita sioleta.

Prapahanda mietadam schavanaj kamiery

U studzieni na čyhunačnym vakzale ŭ Minsku źjaviŭsia šerah kropak, dzie ružy možna nabyć pa cenach ažno ad 1390 rubloŭ. Zrazumieła, što mizernyja ceny sparadzili i šalony popyt z boku pakupnikoŭ. Popyt hety dadatkova padahreła i dziaržaŭnaja presa.

Na minułym tydni źjaviłasia infarmacyja, što ceny na hałandskija ružy, jakimi zvyčajna handlujuć biełaruskija pradprymalniki, pierad 14 lutaha i 8 sakavika padskočać na 6–8 tysiač.

Kab pravieryć hetuju infarmacyju, my źviarnulisia da handlarak u kijoskach kala Instytuta kultury — adnu z najbujniejšych handlovych kropak z kvietkami ŭ Minsku. Tam, kali daviedalisia, što my pradstaŭniki presy, adrazu ž začynili pierad našym nosam dźviery. Jak akazałasia, niekalki dzion tamu siudy pryjazdžała zdymačnaja hrupa ź dziaržaŭnaha kanała STV. Zdymki jany viali z dapamohaj schavanaj kamiery.

«Paśla my paśla bačyli hety siužet pa telebačańni — jany ŭsio pierakrucili pa-svojmu. Skazali, što pierad śviatami ceny na hałandskija kvietki šalona padskočać, -skazała jana. — Paśla hetaha pakazali tannyja biełaruskija kvietki, maŭlaŭ «kuplajcie biełaruskaje» Nasamreč my nie čakajem padvyšeńnia cenaŭ. Maksimum na 500 rubloŭ ci tysiaču."

«Šurujcie da «dororsaŭcaŭ!»

I ŭsio ž kijoski z kvietkami kala Instytuta kultury pakutujuć praź nieraŭnaznačnuju kankurencyju nie tak, jak handlary niepasredna na samim vakzale, dzie na adno ich miesca prychodzicca niekalki punktaŭ z tannymi biełaruskimi ružami.

«Dororsaŭcy» zadavolena pacirajuć ruki — ich kvietki ludzi skuplajuć abiaremkami. Choć vybirać kvietki sabie da hustu dziaržaŭnyja handlary nie dazvalajuć — jany vybirajuć ružy pakupnikam sami.

Varta adznačyć, što kvietki z Zamastočča niebłahija, kali ich nabyvać niepasredna ŭ samoj ciapličnaj haspadarcy, ale tyja, što pryvoziacca ŭ horad navałam, nie najlepšyja.

«Našy kvietki, u adroźnieńnie ad kvietak «DorOrs», pieravoziacca i zachoŭvajucca ŭ admysłovych umovach. Chto žadaje nasamreč jakasny tavar, usio adno idzie da nas, — kaža pradavačka-pryvatnica. — A kali treba čym tańniej, šurujcie da «dorosaŭcaŭ!»

Pryvatnyja handlary pakul nie dałučajucca da handlu ružami z Zamastočča — nie padabajecca asartymient. Tym nie mienš, pośpiech dziaržaŭnych kankurentaŭ im jaŭna mulaje vočy i bje pa kašalku.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0