Rasijanie i biełarusy źniali kino pra draniki z mukoj — tam ža byli Kakabaj i zorka «Čaburaški»
Biełaruskija kinošniki źniali razam z rasijanami kamiedyju pra viosku i draniki. U hetaj staramodnaj stužcy źnialisia taksama błohier Kakabaj i zornaja rasijskaja aktrysa-tyniejdžarka.
«Źniata ŭ Biełarusi ź luboŭju» — heta nadpis, ź jakoha pačynajecca kamiedyja «Draniki». Film nasamreč zdymali ŭ našaj krainie, bolšaja častka źniataja ŭ Vilejskim rajonie. Da stužki taksama prykłali ruku biełaruskija kinošniki, u tym liku režysiorka Hanna Sałaŭjova-Karpovič.
Akciorski skład, adnak, zbolšaha rasijski. Hałoŭnuju žanočuju rolu addali Jevie Śmirnovaj. Heta novaja zorka rasijskaha kino: Śmirnova zdymajecca ŭ pierazapusku lehiendarnych «Tatavych dočak» i adchapiła roli ŭ «Čaburašku» i «Čaburašku-2», dvuch samych kasavych filmach u rasijskaj historyi.
Što da «Dranikaŭ», historyja raspačynajecca z kampanii padletkaŭ, jakija skončyli vučycca ŭ druhoj čverci i čakajuć kanikułaŭ. Darečy, adzin ź ich zhadvaje svaich baćkoŭ słovami «prodki» — pakaleńnie alfa sapraŭdy vykarystoŭvaje takija słovy?
Adzin z tych padletkaŭ, Maks, sustrakajecca z baćkami. Ad svajho taty jon atrymlivaje ŭ padarunak mašynku i zaŭvažaje, što PlayStation byŭ by bolš da miesca — asabliva kali ŭspomnić, što jamu 12 hadoŭ. Ale ž siamji nie da darahich hadžetaŭ, bo tatu chłopčyka zvolnili z pracy.
Pakul siamja ŭ padviešanym stanie, jany jeduć u viosku da dziaduli, kab, jak kaža Maksaŭ tata, rabić śniežki i parycca ŭ łaźni — zabiahajučy napierad, ničoha takoha ŭ vioscy tak i nie adbudziecca. U vioscy ich čakaje dziadula, jaki nie pierastaje namiakać, što kali b pryjechali na hod paźniej, mahli b jaho i nie zaśpieć žyvym.
Maksa ad vioski vanituje, pryčym nienaturalna mocna, viaskovamu siabruku jon kaža: «U, nudota ŭ vas u vioscy, jak ty tut žyvieš uvohule». Ale ŭsio źmianiajecca, kali chłopcu dajuć pakaštavać draniki.
I tut važna zaŭvažyć, što pa stužcy nie tak prosta skazać, u jakoj krainie jaje źniali. U siamji Maksa staviacca da dranikaŭ z takim pijetetam, što vyhladaje naturalnym, nibyta heta biełaruskaja siamja. Ludzi navokał aburajucca — maŭlaŭ, jak heta ty, nikoli nie jeŭ draniki?
Jašče adna pryčyna ličyć, što ŭsio adbyvajecca ŭ Biełarusi — biełaruski błohier Kakabaj, jaki atrymaŭ nievialičkuju rolu ŭ finale stužki. I ŭsio ž tyja, chto hladzić film uvažliva, zaŭvažać i rasijskija numary, i rascenki, jakija nie mohuć być biełaruskimi, nakštałt «250 rubloŭ za draniki».
Tyja draniki, jakija pakaštavaŭ Maks, prosta mahičnym čynam źmianiajuć jaho staŭleńnie da vioski. Razam ź viaskovymi siabrami jon vyrašaje arhanizavać fud-trak i pradavać u im draniki. Źjaŭlajucca, adnak, zrazumiełyja prablemy, bo padletkam pakul rana mieć ułasny biznes.
U Minsku praviali dla «Dranikaŭ» asobnuju premjeru, kudy pryjšli i prapahandysty z kanała STB. Andrej Lipaŭ, adzin z pradziusaraŭ stužki, raskazvaŭ im u intervju, što «draniki — toj biełaruski brend, jaki viedajuć va ŭsim SND». Maŭlaŭ, tamu jaho i vyrašyli pastavić u centr hetaj historyi.
Kali nie ličyć niezrazumiełuju nacyjanalnuju prynaležnaść, ničoha drennaha, jak i ničoha dobraha, u «Dranikach» niama. Heta zvyčajnaje prostaje i naiŭnaje biełaruskaje kino, i niezdarma, što na «Draniki» jość bahata dobrych vodhukaŭ, dzie asabliva adznačajuć «dušeŭnaść» kamiedyi. Jaje možna spakojna pahladzieć z babulaj i dziadulaj i nie chvalavacca, što pačujecie abureńnie — maŭlaŭ, što heta ciapier zdymajuć?
Kali ž vy budziecie hladzieć hety film u lubych inšych akaličnaściach, to majcie na ŭvazie: siužetnyja pavaroty ŭ im pradkazalnyja, žarty nie śmiešnyja, a piersanažy — poŭnyja stereatypaŭ. Dy i draniki jany hatujuć z mukoj, na što pahodziacca nie ŭsie biełarusy.
Byvajuć časy biaśpiečnaha kino, dzie dumać nie treba i ŭsio pradkazalna, ale zatoje i ničoha zabaronienaha tam nie pakažuć i nie ŭbačać. Dla takich časoŭ «Draniki» — vydatny prykład žanru.
«Naša Niva» — bastyjon biełaruščyny
PADTRYMAĆ
Kamientary