«Usio roŭna piarojdziem na biełaruskuju movu»

Kiraŭnik adździeła ideałohii Bresckaha abłvykankama Alaksandr Rahačuk prasłaviŭsia pierachodam na biełaruskuju movu. Ciapier jaho pavysili.

U arhanizacyjnym adździele abłvykankama zapeŭnili, što pasada, jakuju zaniaŭ spadar Rahačuk — kiraŭnik administracyi Maskoŭskaha rajona Bresta — heta pavyšeńnie. Supracoŭnica zaŭvažyła, što ideołahi padparadkoŭvajucca naŭprost Minsku, ale ŭsio roŭna staršynia rajvykankama bolš samastojny. Što da biełaruskaj movy…

Supracoŭnica: «Heta treba hladzieć, jakija inicyjatyvy byli padtrymanyja. Treba ŭ adździele ideałohii vam raspytacca nakont hetaj inicyjatyvy. Kurs ža nie pamianiaŭsia… (śmiajecca). Nie mnie vam tłumačyć, sami razumiejecie».

U adździele ideałohii abnadzieili: novy kiraŭnik Alaksandr Cyralčuk na dniach pryjedzie z kamandziroŭki.

Supracoŭnik: «Tak, havaryli my raz na tydzień pa-biełarusku. Štosieradu, jak praviła. Novy načalnik? Nibyta jon kateharyčna za».

Dniami vyjšaŭ z adpačynku sam Alaksandr Rahačuk. Jon sustreŭ karespandenta jak staroha znajomaha.

Alaksandr Rahačuk: My ŭ svajoj dziejnaści budziem praciahvać karystacca biełaruskaj movaj. U nas čynoŭniki dobra viedajuć rodnuju movu. Tak, Mikałaj Piatrovič?

Mikałaj Piatrovič (supracoŭnik adździeła ideałohii Maskoŭskaha rajona): Da.

Rahačuk: Tak?

Mikałaj Piatrovič: Tak, vałodajuć.

Sakratarka (śmiajecca): Avałodajuć. Rahačuk: My budziem praciahvać raźvivać biełaruskuju movu, budziem trymacca jaje ŭ rekłamnaj dziejnaści, u nazvach, šyldach. Na pasiadžeńniach vykankama budziem jaje vykarystoŭvać.

Mikałaj Piatrovič: Čynoŭniki Maskoŭskaha rajona, kali chto źviartajecca da ich pa-biełarusku, adkazvajuć hetaksama pa-biełarusku.

Alaksandr Rahačuk: Ja voś atrymaŭ vinšavańnie ad staršyni Tavarystva biełaruskaj movy Aleha Trusava i z pryjemnaściu jamu adkazaŭ.

— Ale ci zastałasia ŭ vas pierajemnaść u abłvykankamie, u adździele ideałohii?

Alaksandr Rahačuk: Dumaju, tak.

Naprykancy spadar Rahačuk zaŭvažyŭ, što bolšaść hramadzianaŭ karystajecca «rasijskaj movaj», ale ŭpeŭniena daŭ prahnoz: «My z časam, kaniešnie, ale ŭsio roŭna piarojdziem na biełaruskuju movu».

Ciapierašni kiraŭnik adździeła ideałohii Bresckaha abłvykankama vyhladaŭ mienšym aptymistam. Navat havaryć admoviŭsia.

Alaksandr Cyralčuk: Nie. Vy zapisalisia na 29-ha?

— Skažycie tolki, ci budzie pierajemnaść, što da biełaruskaj movy.

Alaksandr Cyralčuk: Potym. Potym. Dy budzie, budzie, kaniešnie. Ja ž zakančvaŭ biełaruskuju škołu.

Vyhladaje na toje, što nie tak užo heta i «kaniešnie». Bo dzień biełmovy navat u adździele ideałohii Bresckaha abłvykankama nie pravodzicca. I jašče: vulica novabudavanaha mikrarajona Bresta nazvanaja ŭ honar Uładzimira Kaleśnika, partyzana, piśmieńnika, prafiesara, jaki ŭsio žyćcio abaraniaŭ i papularyzavaŭ biełaruskuju movu. Ale ž šylda vykananaja tolki pa-rusku.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0