Fotakarespandent «Našaj Nivy» Siarhiej Hudzilin naviedaŭ haradskija mohiłki Barysava, kudy źjechalisia cyhany z usiaho śvietu.
Na Radaŭnicu biełaruskija cyhany taksama źjaždžajucca na mahiły prodkaŭ. Niama krainy, dziaržavy, jakaja była b rodnaj dla ŭsich cyhanoŭ na śviecie. Radzima dla ich vyznačajecca pa miescy pachavańnia dziadoŭ.
Ušanavańnie dziadoŭ źjaŭlajecca dla ich ledźvie nie hałoŭnaj tradycyjaj, jakaja jadnaje rod.Tamu i maje taki hłabalny vyhlad. Za niekalki hadzin da pačatku pamahatyja rasstaŭlajuć stały i łavy. Žančyny hatujuć pačastunak. Stravaŭ nichto nie źličyć, stoł zastaŭleny imi tak, što nie zastajecca miesca dla ruk.
Za stałom źbirajecca ŭvieś rod.
Kali rod bahaty, niabožčykaŭ chavajuć u padrychtavanyja rodavyja sklepy.Sklep nakryty vialikaj bietonnaj plitoj, uvachod u jaho — pad ziamloj. Kab pachavać pamierłaha rodziča, dźviery treba adkopvać. Klučy ad sklepa zachoŭvajucca ŭ barona — hałoŭnaha ŭ rodzie.
Cyhanskaje śviatkavańnie Radaŭnicy skančajecca abychodam usich rodavych i svajackich sklepaŭ. La kožnaha vandroŭnikaŭ abaviazkova čakaje nakryty stoł.
Ciapier čytajuć
«Mama, davaj napišam zajavu ŭ milicyju, jon mianie ŭžo dastaŭ». Maci školnika z Bresta, jaki skončyŭ žyćcio samahubstvam, raskazała pra ckavańnie syna
Kamientary