Litva admoviła źbiehłamu biełaruskamu siaržantu Zacharčanku ŭ prytułku i zabaraniła try hady ŭjazdžać u krainu
Biełaruskamu vajskoŭcu, małodšamu siaržantu roty hłybinnaj raźviedki śpiecnaza Minabarony Ściapanu Zacharčanku, jaki ŭ minułym hodzie źbieh u Litvu, Litoŭski departamient mihracyi nie daŭ prytułku i zabaraniŭ try hady ŭjazdžać u krainu.
Pra heta stała viadoma 2 kastryčnika ŭ Vilenskim akruhovym administracyjnym sudzie (VAAS), dzie razhladałasia skarha hramadzianina Biełarusi ŭ suviazi z admovaj Departamienta mihracyi dać jamu prytułak.
Sprava razhladałasia publična, bo pra heta prasiŭ sam Zacharčanka. Jon śćviardžaŭ, što publičnaść jamu škody nie pryniasie. Zvyčajna takija spravy razhladajucca na zakrytych pasiadžeńniach, adnak kalehija sudździaŭ ŭličyła mierkavańnie Zacharčanki.
Intaresy biełarusa ŭ sudzie pradstaŭlaŭ advakat Łaŭra Humulaŭskienie. Z sudździami Zacharčanka kantaktavaŭ z dapamohaj pierakładčyka.
Zacharčanka ŭ sudzie paŭtaryŭ, što deziertavaŭ ź biełaruskaha vojska [hod tamu], bo admoviŭsia padpisać dakumienty ab prymianieńni fizičnaj siły suprać mirnych žycharoŭ.
Zacharčanka prasiŭ abaviazać Departamient mihracyi pierahledzieć jaho spravu. Dać prytułak hetamu hramadzianinu Biełarusi prosić i Fond sadziejničańnia abaronie hramadzian.
Vyśvietliłasia, što Zacharčanka, paprasiŭšy prytułku ŭ Litvie, pravioŭ tut niejki čas, a potym źjechaŭ u Narviehiju.Pavodle jaho słoŭ, kali jon znachodziŭsia ŭ Centry ŭciekačoŭ u Pabradzie, litoŭskija śpiecsłužby skazali jamu, kab jon časta nie chadziŭ u kramu, bo im cikaviacca biełaruskija śpiecsłužby.
Advakat Zacharčanki skazała, što biełarusa Narviehija viarnuła ŭ Litvu, dzie jon paprasiŭ prytułku.
Adnak sud nie pavieryŭ zajavam Zacharčanki.
Ciapier čytajuć
Babaryka: Kali b my pieramahli — vajny va Ukrainie nie było b23
Babaryka: Kali b my pieramahli — vajny va Ukrainie nie było b
Babaryka turemščykam: «U mianie było, ciapier niama, ale jość šaniec, što budzie. A ŭ vas nie było, niama i nie budzie. I ŭ vašych dziaciej nie budzie»77
Kamientary