Піша гісторык Алесь Пашкевіч.

Феномен захавання ў нашых сённяшніх умовах «вільнянашаўскіх», «смаленскнашаўскіх» і падобных настрояў тлумачыцца толькі адным — некаторыя людзі мысляць катэгорыямі стогадовай ці прынамсі сямідзесяцігадовай даўніны. Лічаць, што і цяпер на памежных з Рэспублікай Беларусь землях жыве насельніцтва, нацыянальная самаідэнтыфікацыя якога збольшага не акрэсленая. І значыць, яго можна яшчэ павярнуць пры пэўных умовах у любы бок. А гэта вялікая аблуда. 100 гадоў і некалькі пакаленняў не могуць прайсці зусім дарма.
-
Цыганкоў: Бабарыка значна бліжэйшы да пазіцыі офіса Святланы Ціханоўскай, чым да выказванняў «бабарыканцаў»
-
Бабарыка турэмшчыкам: «У мяне было, цяпер няма, але ёсць шанец, што будзе. А ў вас не было, няма і не будзе. І ў вашых дзяцей не будзе»
-
«Мне казалі: ты гаворыш як канадскі эмігрант». Сяргей Шупа расказаў пра Вільню 90-х, параўнанне літоўскай літаратуры з беларускай і адрозненні паміж народамі
Каментары