Абвясцілі прыём твораў на прэмію турэмнай літаратуры імя Аляхновіча
«Радыё Свабода» і Беларускі ПЭН пачынаюць прыём заявак на прэмію імя Францішка Аляхновіча за найлепшы твор, напісаны аўтарам, які быў зняволены.
Прысуджэнне прэміі імя Францішка Аляхновіча адбудзецца ў Дзень зняволенага пісьменніка 15 лістапада. На разгляд будуць прымацца творы, апублікаваныя цалкам ці часткова ў перыяд з лістапада 2021-га па лістапад 2023 года.
Арганізатары просяць сваякоў, сяброў зняволеных збіраць і захоўваць творчасць з-за кратаў, перадаць вязням запросіны ўдзельнічаць у стварэнні літаратуры памяці і зычэнні хуткай свабоды.
Даведацца больш аб прэміі імя Францішка Аляхновіча і яе лаўрэатах можна на адпаведнай старонцы на сайце ПЭНа.
Летась заснавальнікі прэміі, «Радыё Свабода» і Беларускі ПЭН, перанеслі цырымонію ўзнагароджання на 2023 год.
Прысылайце творы ці спасылкі на іх на адрас [email protected] з пазнакай «Прэмія Аляхновіча».
Арганізатары плануюць уручаць прэмію імя Францішка Аляхновіча, пакуль сітуацыя ў краіне будзе даваць для гэтага падставы, але спадзяюцца, што яна неўзабаве страціць сваю актуальнасць.
Прэмія за творы, напісаныя ў зняволенні, была заснаваная ў 2013 годзе. Яе прысвяцілі драматургу і рэжысёру Францішку Аляхновічу (1883—1944), чыя кніга «У капцюрох ГПУ» адной з першых расказала свету пра савецкі ГУЛАГ.
Лаўрэатамі прэміі імя Францішка Аляхновіча станавіліся Ігар Аліневіч (2013), Алесь Бяляцкі (2014), Зміцер Дашкевіч (2014), Фелікс Пекер (2014), Павел Севярынец (2014), Аляксандр Фядута (2014), Ірына Халіп (2014) Мікола Дзядок, Зміцер Дрозд, Андрэй Саннікаў (2017), Леанід Пятрэнка (2017), Аляксандр Лапшын (2018), Уладзімір Някляеў (2018), Вольга Мікалайчык (2018), Алесь Пушкін (2019), Сяргей Скрабец (2019), Андрэй Аляксандраў (2021), Аляксандр Васілевіч (2021), Максім Знак (2021), Вольга Калацкая (2021), Святлана Купрэева (2021), Мікола Папека (2021), Андрэй Скурко (2021) і іншыя.
Цяпер чытаюць
Галіна Дзербыш казала пракурору: «Як памру, буду да ўсіх вас ноччу прыходзіць». І жыццё ўжо дагнала яе суддзю і сведак. Гісторыя пенсіянеркі, якой далі 20 гадоў калоніі
Каментары