«Вось убачыце. Праз некалькі тыдняў ці дзён». Намёкі Лукашэнкі пра нейкія крокі выразалі з тэкставай версіі яго прамовы
Лукашэнка рыхтаваў прысутных, што неўзабаве штосьці павінна змяніцца, таму што часам трэба «ўціхамірыцца, падумаць аб будучыні, аб нашай дзяржаве».
Падчас урачыстага сходу, прысвечанага 3 ліпеня, Аляксандр Лукашэнка хаатычна разважаў пра палітвязняў, пераскокваючы з думкі на думкі.
Аднак некалькі сказаў з яго выступу на гэту тэму былі выразаныя з тэкставай версіі, апублікаванай на сайце палітыка.
Лукашэнка завочна спрачаўся з нейкімі сваімі прыхільнікамі, якія не падтрымліваюць вызваленне палітвязняў:
«Ёсць і тыя, хто асуджаў у плане таго, што ну навошта бацька іх адпусціў? Ды няхай бы яны здохлі там.
Слухайце, а ў нас што, мэта, каб яны там здохлі? Не дай бог, вядома. Гэта ж абвінавацяць рэжым. Гэта ж найперш мяне абвінавацяць».
Пасля Лукашэнка пераключыўся на байку пра бунт у турме ў 1980-я, але зноў вярнуўся да старой тэмы:
«Я зыходжу заўсёды з таго, ну а якая мэта? Ну мэта якая? Як некаторыя крычаць: «Бацька дарма [іх вызваляе], трэба было, каб здохлі. Гэта не мая мэта. Гэта дрэнныя людзі, гэта звяр'ё. Гэта злачынцы. Але я лічу, што гэта людзі.
І я заўсёды шукаю выхад, каб не было нам горш. Ну і каб ім не добра было. Вось убачыце, я ўжо гэта бачу. Праз некалькі, можа, тыдняў, дзён… Не буду казаць пра гэта публічна.
Таму перш чым разважаць аб чымсьці, асуджаць і гэтак далей, вы заўсёды задавайце пытанне. Ну а якая мэта? Для чаго? Навошта? Таму тут палітыка, яна не заўсёды такая вось павінна быць прамалінейнай. І я сам часта пра гэта кажу, таму што я чалавек прамалінейны занадта часам. А трэба так уціхамірыцца часам, падумаць аб будучыні. Аб мэце, аб нашай дзяржаве. Але гэта не значыць, што мы вось гэтых бандытаў павыпускаем, і яны заўтра нам падарвуць краіну».
З блытанай прамовы можна зразумець намёк Лукашэнкі: нейкі крок можа быць зроблены праз «некалькі тыдняў ці дзён», і ён палічыў патрэбным загадзя паведаміць пра гэта сілавікам і іншым прадстаўнікам сваёй эліты, запрошаным на ўрачыстасці.
Адметна, што гэтыя некалькі сказаў — ад «шукаю выхад» да «не буду казаць публічна» не ўвайшлі ў тэкставую версію яго прамовы.
Цяпер чытаюць
Памятаеце Асоль Слівец? Жыццё фрыстайлісткі змянілася да непазнавальнасці, цяпер яна Абігаль7
Каментары
І я так прадбачу, што амаль усіх дэпартуюць за межы Беларусі, прынамсі тых, хто на яго погляд мае уплыў
Ну, можа і выцыганіў нешта ў Келага.
Паглядзім.