Годным працягамСарваць яе, вядома, не атрымаецца, бо,Плошчы-2010 , працягам барацьбы, можа стаць маніфестацыя ў дзень інаўгурацыі.
Гэтая маніфестацыя, што б ні адбылося, будзе нашым першым настолькі дзёрзкім дзеяннем.Пераадолеўшы страх, мы зноў выйдзем на святло, пры гэтым без арганізацыі і лідараў, выйдзем па закліку сэрца, нашага сумлення. Зрабіць інакш — значыць здрадзіць сваім надзеям. Як гаварыў Вацлаў Ластоўскі, «ты не жывеш, калі жывеш для сябе. Жыццё — гэта змаганне за Бацькаўшчыну». Нельга бяздзейнічаць, чакаючы, пакуль нешта адбудзецца, трэба рабіць, каб гэтае «нешта» адбылося. Усё залежыць толькі ад нас.
Не павінна нават узнікаць думка, што беларускі народ не дарос да дэмакратыі, што ён яшчэ не гатовы. Менавіта гэта і ўкладае ў нашыя галовы эфектыўная прапаганда дзейнага ўрада. Няўжо нас, беларусаў, перараслі арабы, якія канчаткова перамаглі дыктатуру 14 студзеня гэта года? Не веру! Правільней будзе сказаць, што беларусы яшчэ не гатовыя адказваць за свае дзеянні. Але гэтую адказнасць сёння ці заўтра нехта ўсё ж возьме на сябе — і гэта будзе чарговы этап гісторыі барацьбы беларускага народа за сваю яшчэ продкамі заслужаную свабоду.
-
«Мне казалі: ты гаворыш як канадскі эмігрант». Сяргей Шупа расказаў пра Вільню 90-х, параўнанне літоўскай літаратуры з беларускай і адрозненні паміж народамі
-
Лукашэнка паводзіць сябе ў «макдональдсе» як у савецкай сталоўцы. І думае, што гэта крута
-
Пуцін ужо павіншаваў Маджтабу Хаменеі, а Лукашэнка не. Чаго чакае?
Цяпер чытаюць
Максім Знак пра прэс-канферэнцыю ва Украіне: Мы дамовіліся не ўздымаць найбольш балючыя тэмы — катаванняў, санкцый, вайны. Можа, мусілі мы па-іншаму зрабіць
Каментары