Яны маўчаць…
Але жывыя будуць словы,
Жыццё, пакуты ўсплываюць праз радкі.
Свой час рабілі, не гублялі мовы,
Чуваць з старонак
Яны ляжаць…
У магіле недзе невядомай,
І рух прыпыніцца маўклівай стомай,
Бо звыкла Беларусь губляць сыноў.
Яны маўчаць…
Але жывыя будуць словы,
Жыццё, пакуты ўсплываюць праз радкі.
Свой час рабілі, не гублялі мовы,
Чуваць з старонак
Яны ляжаць…
У магіле недзе невядомай,
І рух прыпыніцца маўклівай стомай,
Бо звыкла Беларусь губляць сыноў.
Каментары