Treciaja revalucyja Vieraniki

Vieranika Samalińskaja ŭ sudzie.

Fota Julii Daraškievič

Stažerku lublinskaha vypusku «Hazety vyborčaj» Vieraniku Samalińskuju zatrymali ŭ noč na 24 sakavika razam z astatnimi žycharami namiotavaha haradka na Kastryčnickim placy. Sud Leninskaha rajonu Miensku 27 sakavika asudziŭ jaje na 10 sutak za «ŭdzieł u niesankcyjanavanym mierapryjemstvie».

Ź Vieranikaj ja paznajomiŭsia ŭ 2002 h., kali jana razam z hrupaj krakaŭskich studentaŭ pryjechała ŭ Biełaruś. Vieranika była ŭ hrupie najmałodšaja. Dziaŭčynu vyłučała praha da niefarmalnych kantaktaŭ sa zvyčajnymi biełarusami – joj jaŭna brakavała aficyjnych ekskursijaŭ.

Letaś Vieranika zajmałasia arhanizacyjaj u Lublinie kancertaŭ zabaronienych biełaruskich hurtoŭ, brała ŭdzieł u akcyjach salidarnaści, pisała pra heta ŭ «Hazetu vyborču».

19 sakavika, kali my razam išli na płošču, dziaŭčyna pažartavała, što dla jaje heta treciaja revalucyja: «Mama, kali była ciažarnaja mnoju, chadziła na akcyi «Salidarnaści». Druhaja revalucyja – ukrainskaja. Dziaŭčyna była na Majdanie ŭ samyja haračyja dni.

Uletku, padčas pryjezdu na vypuskny viečar Biełaruskaha liceju, Vieranika ciešyłasia, što prezydenckija vybary ŭ nas projduć uletku: «Nadta ž chałodna zimoj u namiotach. Rabicie revalucyju letam, i ja da vas abaviazkova pryjedu». Ale ŭsio adno pryjechała.

U Vieraniki była haściavaja viza: jana bajałasia, što ŭ jakaści žurnalistki jaje siudy nia puściać. Źniešni vyhlad jaje, adnak, pryciahnuŭ uvahu nie adnaho biełarusa: «bundesveraŭskaja» kurtka ź bieł-čyrvona-biełym značkam, strakaty šalik z nalepkaj «Juščanku – tak!» i vieličezny zaplečnik z pamarančavaj stužkaj. Choć u vydańni pra Biełaruś piša Vacłaŭ Radzivinovič, a Vieranika – pra Lublin, jana zrabiła šerah artykułaŭ pra vybary – pra daterminovaje hałasavańnie, repartažy z kancertu na Banhałory i z Kastryčnickaj płoščy 19 sakavika. Kancert, niahledziačy na drenny huk i niaŭtulnaść płoščy, zrabiŭ na jaje vialikaje ŭražańnie: «U vas sapraŭdny žyvy rok!» A Płošča ździviła mužnaściu biełarusaŭ, što nie spałochalisia strašyłak KDB.

Biełaruski Majdan joj spadabaŭsia bolš, čym ukrainski: «Vy bolš družnyja i arhanizavanyja. Na płoščy ja sutyknułasia ź nievierahodnym prykładam uzajemadapamohi – nieznajomyja ludzi hatovyja addać apošniaje».

Potym Vieranika na paru dzion źjechała ŭ Horadniu, dzie jaje ŭraziŭ vizyt u miascovy štab Milinkieviča: u pustym ofisie za kamputaram siadzić Viktar Šałkievič, jaki na pytańnie «Dzie ŭsie?», koratka adkazvaje: «Siadziać!» U Miensk Vieranika razam z haradzienskimi siabrami pryjechała ŭ čaćvier i ad abiedu była ŭ namiotavym haradku. Uviečary pajšła ŭ internet-kaviarniu adasłać materyjały dla «GW». Kazała, što tyja dziesiać chvilinaŭ, što jana vybirałasia z płoščy, byli «samymi strašnymi ŭ jaje žyćci».

Mama Vieraniki kaža pra jaje idealizavanaje ŭjaŭleńnie pra biełarusaŭ, jak pra «vybitny narod dobrych ludziej». Paśla vučoby ŭ Polščy Vieranika maryła pastupić u adnu ź biełaruskich VNU, kab paśla pracavać u Biełarusi.

Padčas načnoj «specaperacyi» pa zhortvańni namiotaŭ Vieranika nie skarystałasia z mahčymaści syści razam z žurnalistami. Ale ja b mocna ździviŭsia, kab jana hetym «pravam» skarystałasia. Na ŭhavory pajści načavać da siabroŭ na kvateru adkazała: «Zastanusia da kanca».

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0