"Eŭrapiejski marš" napałochaŭ Maskvu

— Tata, i tut "Eŭrapiejski marš"!

Moj małodšy, piacihadovy Cimoch, z fanatyzmam indyvida, jaki tolki što navučyŭsia čytać, bekaje kala kožnaj šyldy ci afišnaj tumby. Dyk užo i jamu prymilhalisia nalepki z reklamaj akcyi 14 kastryčnika. Pry tym što ich, z užyvańniem ekspresyŭnaj leksyki, rehularna ździrajuć admysłova prainstruktavanyja dvorniki dy prybiralščycy. Voś u hetych katehoryj nasielnictva symbolika EZ dakładna vyklikaje alerhiju:)

Tak ci inačaj, arhanizatary demanstrujuć nadzvyčajny razmach dy entuzijazm. Chacia spn. Piatkievič, praź jakuju jany zaraz sprabujuć znajści parazumieńnie ź viarchami, naŭrad ci akažacca słabym źvianom. Va ŭłady niama ni najmienšaha žadańnia bratacca z "šałudzivymi ludźmi". I navat kali daviadziecca trochi pazalacacca da Eŭropy, to pasiarednictva ŭ asobie apazycyjnych lideraŭ sto hadoŭ nie patrebnaje.

I na sakralnuju płošču ŭ centry horadu manifestantaŭ puskać nie razhoniacca. Tym bolej što tut uładam zusim nie abaviazkova vystaŭlać siabie vorahami Eŭropy. Jość niejkija parahrafy narmatyŭnych aktaŭ, a pobač ža metro, administracyjnyja budynki — karaciej, my b i radyja, ale "nie pałožana".

Zrešty, entuzijasty eŭrapiejskaha vektaru achvotna paličać stanoŭčym mesydžam užo toj varyjant, kali specnaz nia stanie miasić. Bačycie, maŭlaŭ, u kiroŭnych viarchoch užo zrabilisia ŭ dušy eŭrapiejcami, tolki jašče saromiejucca pryznacca:)

Asobnyja apazycyjnyja dziejačy načapili pierad maršam ružovyja akulary. Učora stavili režymu kančatkovy dyjahnaz (tatalitaryzm i ŭsio takoje), a siońnia pierakonvajuć, što tam, naviersie, bieź piaci chvilin zajki:) Dy jašče i haniać tych, chto dazvalaje sabie skieptyčna aceńvać mahčymaść dyjalohu: maŭlaŭ, varožyja elementy! Pijar patrabuje achviar? Va ŭsiakim razie, varta dazavać palityčny ramantyzm, bo pastfaktum heta vyłazić depresyŭnymi nastrojami naiŭnych aktyvistaŭ.

Nu a ŭ kaho-kolviek na ŭschodzie — tradycyjny refleks: "Moskovskije novosti" traktujuć rychtavanaje šeście jak kvintesencyju antyrasiejskich nastrojaŭ. Malujecca niejkaja fantasmahoryja: "Masštabnyja dy šmatlikija akcyi padtrymki "Eŭrapiejskaha maršu" razharnulisia pa ŭsioj krainie. Ale asablivuju aktyŭnaść apazycyja vyjaviła ŭ stalicy, dzie ŭžo nikoha nie ździŭlajuć i nie pałochajuć šmatlikija hrupy maładych ludziej, što špacyrujuć pad ściahami EZ z hučnymi vokličami: "Biełaruś ŭ Eŭropu!".

Paviavaje stylem "Pionierskaj pravdy" sarakahadovaj daŭniny. Vysnova ž palahaje ŭ tym, što "biełaruski narod patrochi abjadnoŭvajecca razam z uładaj dy apazycyjaj suprać "złamysnaha" Kramla". I sam artykuł maje nazvu "Marš ad Rasiei". Karaciej, u kaho što balić.

Zrešty, kali adkinuć hiperbały, to dola praŭdy ŭ apisańni našaha trendu jość. Ad Andreja Vardamackaha, metra niezaležnaj sacyjalohii, dniami ja znoŭ pačuŭ paćvierdžańnie: prarasiejskija nastroi ŭ Biełarusi źnižajucca, praeŭrapiejskija — pakrysie macniejuć.

Kaniešnie, u imperyi pašča, jak u kašałota: zasmokča i nie padavicca. Ale, sa słoŭ maskoŭskaha palitolaha Kiryły Koktyša (zrešty, etničnaha biełarusa:), "myśleńnie siońniašnich rasiejskich elitaŭ vielmi ekanamičnaje. "Kupla" Biełarusi nie ŭjaŭlajecca vyhadnym nabytkam". Praŭda, jon dadaje: "Chiba što rezka abvostracca stasunki z Zachadam".

Nu a "Eŭrapiejski marš" — choć i nia stanie rymejkam Płoščy, navat kali arhanizatary źbiaruć stolki ž narodu — maje misiju toj kropli, što točyć kamień. Tak što chaj užo darujuć dvorniki za nalepki — "Paryž varty imšy":)

Pavialičyć

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0