Uładzimir Parasiuk: U rasiejskim pałonie čačency prymušali zdymać kryžy

Kamandzir 4-j roty bataljona «Dniapro», lehiendarny sotnik Uładzimir Parasiuk raspavioŭ pra svajo znachodžańnie ŭ rasijskim pałonie, a taksama pra cikavaje stanovišča, u jakim apynajucca rasijskija sałdaty na terytoryi Ukrainy.

Kali ich zachapili ŭ pałon, Parasiuku z dapamohaj pabracimaŭ pa zbroi ŭdałosia vydać siabie za pamočnika miedykaŭ. Jon jechaŭ u mašynie, u jakoj vieźli miedykamienty. A kab jaho nie paznali z tvaru, jon abmataŭ hałavu akryvaŭlenym (svajoj kryvioj, u jaho trapiŭ askołak) bintom i rabiŭ vyhlad, što nie moža padniać hałavu, kab jaho nie paznali rasiejskija siłaviki. Jaho dapytvała HRU, ale jany nie paznali hieroja Majdanu.

Sałdat vyvieźli na terytoryju Rasii, dzie trymali ŭ pałonie. Ich (usich, navat paranienych) raspranuli i kinuli ŭ chałodnyja sutareńni, a ranicaj pahruzili ŭ KamAZ, u jakim pazačyniali ŭsie vokny i pastavili pad piakučym soncam. Paśla pałonnych pieradali čačencam. «Čačency ździekavalisia z nas, prymušali zdymać kryžyki», — apaviadaje Parasiuk.

Zatym zachoplenyja bajcy byli pieradadzienyja DNR. «Jany nas abražali, plavali na nas, praŭda, nie bili. A kali źjavilisia kamiery, dyk jany ŭžo pačali cyharety davać, vadu padnosić iržavuju», — dzielicca ŭražańniami Ŭładzimir.

Što datyčyć rasiejskich vojskaŭ, to Parasiuk adznačaje ich narmalnaje staŭleńnie da pałonnych: «Tyja sałdaty, što nas uziali, narmalna da nas stavilisia. Heta prostyja ludzi».

Raspaviadajučy pra toje, jak trapiŭ u pałon, kamandzir 4 roty bataljona «Dniapro» pryvodzić cikavuju detal: «My praryvalisia z bajami, nas uziali rasiejskija vajskoŭcy. Jany kažuć:

— My — apałčency.
— Nu što vy, chłopcy, łuchtu honicie. Chto vy takija?
— Vy nie viedajecie, chto my takija?
— Viedaju, rasijskaja armija.
— Što vy tut robicie?
— Što my tut robim? Hety vy tut što robicie?
— Što vy robicie ŭ Rastovie na palihonie?
— Ty što, durań? My ŭ Danieckaj vobłaści!

Jany navat nie viedali, što jany va Ukrainie». 

Ukraincaŭ padmanuli. Im nibyta dali kalidor dla vychadu z akružeńnia: «Nam skazali, što daduć kalidor dla vychadu. Kałona raźbiłasia na dźvie častki. I kali my prajazdžali błokpost rasijskaj armii, to pačaŭsia abstreł našaj kałony z usich bakoŭ. Kali ty nie hatovy da boju, jedzieš mirna, to pačynajecca panika, chaos. I ŭ hetym chaosie palahło šmat ludziej…»

Niahledziačy na ciapierašniuju ciažkuju situacyju na froncie, Parasiuk zachoŭvaje aptymistyčny nastroj: «Ja vieru, što pieramoha za nami… I navat vieru, što hetaja vajna pakładzie krach Rasijskaj impieryi. Raz i nazaŭždy».

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0