Paŭtara tydnia hrupa svojskich śviniej štodnia prybiahaje ŭ viosku Cividaŭka pablizu Maładziečna i haspadaryć na ŭčastkach, pałochajučy dziaciej. Žychary, adhaniajučy žyvioł, abaraniajuć svaje padvorki z dapamohaj viłaŭ i hrablaŭ.
Pra heta ŭ redakcyju partała Kraj.baj paviedamiła žycharka vioski Cividaŭka Anastasija Čarniaŭskaja-Makiejenka.

«Voś užo paŭtara tydnia, jak kožny dzień ź Lasnych da nas prybiahajuć śvińni. Ranicaj źjaŭlajucca, a ŭviečary sychodziać. Niama na ich nijakaj upravy, — raspaviadaje žančyna. — A voś i śvińni źjavilisia, jany znoŭ tut — pieraryvajecca surazmoŭca. — Ja voś z vami razmaŭlaju i hladžu, jak jany pryhoža ryjucca ŭ mianie ŭ aharodzie».
Statak błukajučych śviniej, pavodle słoŭ žycharki vioski, naličvaje bolš za 10 asobin. Jany biehajuć hrupami i pałochajuć dziaciej.
«Žyvioły źbivajucca kupkami. My naličyli 14 śviniej, potym vyjavili jašče dvaich, a zatym i macioru z parasiatami. Samaje strašnaje, što siarod žyvioł jość i ahresiŭna nastrojenyja knyry, — tłumačyć Anastasija. — U mianie troje dziaciej, i ŭjavicie, što ja baču: bieły knyr biažyć na ich. Ja sama fiermier i viedaju, što hetaja žyvioła moža litaralna parvać čałavieka».
Pa słovach Anastasii, śvińni špacyrujuć pa ŭsioj vioscy, biescyrymonna uryvajučysia ŭ vałodańni ludziej. Žychary ich haniajuć, skardziacca adzin adnamu i ničoha z hetym zrabić nie mohuć.

«Heta svojskija śvińni. Ich haspadary ź Lasnych. Sami jany žyvuć na vulicy Bahuševiča, a na vulicy Čarota trymajuć fiermu. Hetych śviniej, vidać karmić niama čym, voś i vypuskajuć ich da nas na vyhuł».
U nadziei pazbavicca ad niaprošanych haściej miascovyja žychary źviarnulisia ŭ milicyju.
«Učora z ranicy my patelefanavali ŭ milicyju. U vyniku ŭčastkovy pryjechaŭ, kali ŭžo ściamnieła. Jon pryniaŭ zajavu i skazaŭ, što adpravić jaho na sielsaviet».
Anastasija pieražyvaje, što vyrašeńnia prablemy daviadziecca čakać nie adzin dzień, a jany zasiejali pole aŭsom.
«Śvińni ŭžo pasprabavali hety avios, ciapier ich adsiul nie vyhaniš, — z prykraściu kaža žančyna i dadaje. — A što budzie, kali adna z hetych žyvioł zdochnie? Nichto navat pytacca nie budzie — vyražuć usich śviniej u akruzie. Voś što samaje strašnaje. Ja sama ich razvodžu, ale maje śvińni stajać u chlavie i nikudy nie chodziać».

Staršynia Ciurloŭskaha sielvykankama: «Składać pratakoł na žychara horada — nie maja kampietencyja»
U Ciurloŭskim sielskim vykanaŭčym kamitecie, da jakoha naležyć Cividaŭka, pra prablemu viedajuć. Ale na toje, kab składać pratakoł ab administracyjnym pravaparušeńni ŭ dačynieńni da haspadaroŭ žyvioł, jakija žyvuć u Maładziečnie, u staršyni sielvykankama paŭnamoctvaŭ, jak jon tłumačyć, niama.
«Da mianie naŭprost z hetym pytańniem nichto nie źviartaŭsia, — kaža Uładzimir Kušniarevič. — Ja viedaju pra heta ad našaha ŭčastkovaha. Ale mikrarajon Lasnyja, adkul prychodziać śvińni, adnosicca da horada Maładziečna, a nie da našaha sielsavietu. Ja nie mahu skłaści pratakoł na žychara horada, heta nie maja kampietencyja. Viaskoŭcam treba źviartacca ŭ «Kamunalnik», sanstancyju, jakija mohuć skłaści pratakoł za parušeńnie ŭmoŭ utrymańnia žyvioł».
Kamunalnik: «Śvińni — nie naša kampetencyja»
Namieśnik dyrektara UP «Kamunalnik» Valeryj Alšeŭski paraiŭ žycharam Cividaŭki źviartacca ŭ Maładziečanski rajonny vykanaŭčy kamitet.
«Nakolki ja razumieju, hetyja śvińni z pryvatnaha padvorka. A pryvatnyja padvorki ŭ nas na bałansie nie stajać. My za asabistym padvorkam ludziej nie hladzim, razumiejecie? — tłumačyć Valeryj Alšeŭski. — U nas jość bryhada pa adłovie sabak i katoŭ, kali b heta byli katy ci sabaki, my b ich adłavili. A śvińni — nie naša kampietencyja. Žycharam vioski ja paraju źviartacca ŭ sanepidstancyju abo da haradskich uładaŭ».
Vietstancyja: «My prymiem miery i zrobim usio, što zaležyć ad nas»
Načalnik Maładziečanskaj rajonnaj vieterynarnaj stancyi Mikałaj Maliniec paabiacaŭ dapamahčy žycharam vioski.
«Kali heta tyja ludzi, pra jakich ja dumaju, to kala tydnia tamu my da ich vyjazdžali. Hetym haspadaram śviniej było vypisana pradpisańnie. Zaraz budzie nakładzienaje administracyjnaje spahnańnie. Ale treba budzie źbirać kamisiju i vyrašać hetaje pytańnie bolš hłabalna, padklučyŭšy i inšyja słužby: architekturu, ŽKH i haradskuju administracyju. My sa svajho boku prymiem miery i zrobim usio, što zaležyć ad nas», — skazaŭ jon.
Ciapier čytajuć
«Mama, davaj napišam zajavu ŭ milicyju, jon mianie ŭžo dastaŭ». Maci školnika z Bresta, jaki skončyŭ žyćcio samahubstvam, raskazała pra ckavańnie syna
Kamientary