«Bła-bła-bła»: Davydźka pasprabavaŭ adkazać na rytaryčnyja pytańni ź pieršaj staronki «Našaj Nivy»
Staršynia Biełteleradyjokampanii Hienadź Davydźka prakamientavaŭ vokładku «Našaj Nivy», pryśviečanuju Usiebiełaruskamu narodnamu schodu.
«Źjezd… abo schod… byŭ cudoŭnym, byŭ cikavym, byŭ, biezumoŭna, karysnym. Ale našyja niezaležnyja ad zdarovaha sensu srodki masavaj infarmacyi, jak zaŭsiody, padnapružylisia i sapsavali čystaje pavietra. Pasprabavali devalvavać, prynizić, zrabić nikčymnaj vielmi važnuju padzieju.
Voś hladzicie: zahałovak u adras usim, chto vybiraŭ, chto ŭdzielničaŭ, ad redaktara haziety «Naša Niva». «Bła-bła-bła» — pramaja abraza».
Davydźka začytaŭ try pytańni biez adkazu, nadrukavanyja na pieršaj staroncy «Našaj Nivy», i pasprabavaŭ adkazać na ich.
«Na hetyja pytańni nasamreč vielmi prostyja adkazy. Kab znajści ich, tamu, chto pytaje, treba prosta adarvać filej ad kanapy», — patłumačyŭ jon.
Chto z vas (nas) vybiraŭ delehataŭ na hety schod?
«Dyk treba było pravieści schod u svaim pracoŭnym kalektyvie. U vas niama pracoŭnaha kalektyvu? Treba było pravieści schod pa miescy žycharstva. U vas niama miesca žycharstva? Arhanizujcie jaki-niebudź ruch bamžoŭ i ŭznačalcie jaho! Prymityŭnaje pytańnie, raźličanaje na plebs», — aburyŭsia Davydźka.
Nahadajem, što na papiarednija schody sprabavali «abracca» apazicyjnyja palityki: Alaksandr Kazulin, Uładzimir Niaklajeŭ. U budynak ich prosta nie puskali. Zatoje ŭzhadajem, jak u 2010-m traplaŭ na schod sam Davydźka. «My akliknuli deputata Davydźku, jaki taksama vyłučaŭsia na Usiebiełaruski schod. Na pytańnie, chto jaho vyłučaŭ, spadar Davydźka nie zdoleŭ adkazać. Zaprašeńnie na hety schod jon atrymaŭ poštaj. I hety prykład sa spadarom Davydźkam, jaki nie viedaje, chto jaho abiraŭ, staŭ klučavym momantam siońniašniaha vizitu na hety schod. Na hety ž schod na vačach supracoŭnikaŭ milicyi i čałavieka z vykankama Leninskaha rajona idzie deputat Davydźka, jaki nie viedaje, chto jaho abiraŭ», — uzhadvaŭ aktyvist Michaś Paškievič.
Čamu ŭ Finlandyi nie pravodziać «usiefinski narodny schod», a ŭ Słavaččynie — «usiesłavacki narodny schod»?
«Uziać Šviejcaryju, nie budziem brać inšyja krainy. U dvuch kantonach niekalki stahodździaŭ pravodziać narodnaje vieča. I, darečy, tolki pry ŭmovie zachavańnia hetaj tradycyi kantony pahadzilisia być u składzie Šviejcaryi», — zajaviŭ staršynia Biełteleradyjokampanii.
U Biełarusi, prynamsi na papiery, dekłarujecca padzieł na try vidy ŭłady — zakanadaŭčuju, sudovuju i vykanaŭčuju. Jakoje miesca siarod ich zajmaje «ŭsiebiełaruski schod» — nieviadoma.
Rehijanalnaje vieča, sklikanaje dla abmierkavańnia aktualnych prablem, nie budzie prymać rašeńnie adzinahałosna, na 2500 čałaviek.
Što pa-biełarusku budzie na hetym «usiebiełaruskim» schodzie?
«Kalehi, što mieli na ŭvazie?» — nie zrazumieŭ Davydźka. Na dapamohu pryjšoŭ kiraŭnik «Źviazdy» Aleś Karlukievič: «Na V Usiebiełaruskim narodnym schodzie ŭdzielničali biełarusy, hramadzianie Biełarusi, jakija, darečy, u svaich vystupach stolki havaryli pra raźvićcio suvierennaj dziaržavy. Što ž tut nie biełaruskaha?»
«Pa-mojmu, zahałovak «Bła-bła-bła» — heta pra toje, što jon napisaŭ, — aburyŭsia hienieralny dyrektar BiełTA Dźmitryj Žuk. — A što kazali na źjeździe, budzie zroblena».
«Niaŭžo, kab vyžyvać, haziacioncy treba abražać inšych. Niaŭžo nie adčuvajuć hetuju miažu?» — padsumavaŭ Davydźka.
Udakładniajem, što słova «pa-biełarusku» aznačaje pramovu, ahučanuju na schodzie mienavita pa-biełarusku. Vidavočny dysparytet pamiž dźviuma dziaržaŭnymi movami chvaluje hramadstva.
Kamientary