Viktar Marcinovič: Aficyjnamu Minsku samy čas pačynać pieramovy z Paźniakom

Ja hladžu na toje, jak Alaksandr Ryhoravič — čałaviek, što pačynaŭ svaju palityčnuju karjeru na supraćstajańni nacyjanalistam — kaža aściarožnyja słovy pra abaronu niezaležnaści i suvierenitetu, i nie mahu zrazumieć: jak voś da hetaha dajšło? Jak tak zdaryłasia, što mienavita Alaksandr Ryhoravič, jaki šmatkroć padkreślivaŭ, što jon najbolš addany siabra Rasii i bolš praruskaha čałavieka va ŭsioj Biełarusi nie znajści, zrabiŭsia apošniaj nadziejaj na dalejšaje isnavańnie biełaruskaj dziaržavy?

Čamu tak atrymałasia, što na jahonym fonie pradstaŭniki BNF — niekali samaj mocnaj niezaležnickaj siły, što abjadnoŭvała ŭsich prychilnikaŭ adradžeńnia — vyhladajuć niaŭciamnymi miamlami?

Jany ŭ najlepšym vypadku mohuć paŭtarać za prezidentam, što «syduć u lasy» (prezident skazaŭ, što Biełarusy pojduć u lasy i chto, jak nie BNF) — byccam tam, u lasach, hetyja zaŭsiodniki ofisaŭ zdolejuć pratrymacca chacia b tydzień biez elektryčnaha čajnika i piačeniek.

Pryznajem: nacyjanalnaja ideja siońnia nie maje socień tysiač prychilnikaŭ, jak heta było za časami Paźniaka. Pryznajem: starannaja rabota dziaržavy pa dyskredytacyi i marhinalizacyi niekali hałoŭnaj partyi krainy dała plon. I ciapier adzinaj mahčymaj demanstracyjaj taho, što ŭ Biełarusi jość niekalki tysiač simpatyzantaŭ biełaruskaj historyi, kultury i movy, moža być kancert na ŭhodki BNR (ja b na miescy dziaržavy rabiŭ jaho na płoščy Niezaležnaści i davaŭ rekłamu pa ŭsich telekanałach).

Kali heta pačałosia? Čornym časam dla nacyjanalnaj idei staŭsia adjezd Paźniaka. Ale, vidavočna, vinavacić u zaniapadzie BNF čałavieka, jaki abudziŭ krainu i sparadziŭ BNF, nie vypadaje.

Tym bolej što Paźniaka vycisnuli ź Biełarusi vielmi niedvuchsensoŭnymi pahrozami žyćciu. Pryncypovaje tut toje, što było dalej, a mienavita padziei 1999 hoda, raskoł i źjaŭleńnie na čale BNF «Adradžeńnie» intelihientnaha dziadziečki Vincuka Viačorki. Mienavita z taje pary arhanizacyja, prychilniki jakoj niekali katali milicejskija mašyny pa praśpiekcie, pieratvaryłasia ŭ historyka-kulturny kłub: «Čarnobylski šlach» u bok Banhałor, piačeńki ŭ ofisie, elektračajnik, rassyłka faksaŭ pa redakcyjach, konnyja vyjezdy ŭ vychodnyja (bo my ž arystakratyja).

Tut možna skazać, što papiaredniaja schiema, kali Frontam kiravała kamanda, što adpačkavałasia ŭ KCHP BNF, taksama nie była nadta pracazdolnaj, bo jany taksama rassyłali faksy, pierakazvali słovy Zianona. Ale za hetymi chacia b źziaŭ aŭtarytet čałavieka, jaki raskazaŭ nacyi pra Kurapaty. Paźniak, ź jahonym strašnym pozirkam, ź jaho nie zaŭsiody adekvatnymi i zrazumiełymi zajavami, mieŭ jaŭnuju charyzmu, u toj čas jak Viačorka zdolny byŭ adno patłumačyć žurnalistam pa telefonie pravilnaje napisańnie svajho proźvišča.

Zrazumieła, što za raskołam i ŭsim nastupnym vidavočna stajali starannyja ručki śpiecyjalistaŭ vuzkaha profilu, ale — jak my bačym ciapier — pryviali jany krainu adno da situacyi, kali hałoŭnaj niezaležnickaj siły prosta nie stała. I zamiest mahutnaha frontu, na jaki možna było b pakivać Maskvie (moža, spužałasia b), davodzicca ładzić pierakaz idej frontu. Układajučy hetyja idei ŭ vusny palitykaŭ, što z baraćboj za niezaležnaść nikoli nie asacyjavalisia.

Mnie voś cikava, aficyjny Minsk užo viadzie sakretnyja pieramovy z Paźniakom? Kali nie — dyk samy čas pačynać.

Bo vyjaviłasia, što palityčnaje pole isnuje pa zakonach składanaj ekasistemy. I kali vyvieści adzin typ istot, usim astatnim raptoŭna zrobicca horańka. I naša palanka moža isnavać z adnym-adzinym hulcom va ŭmovach, kali pryjaznyja ludzi ŭ abmien na abiacańnie braterstva sami prynosiać piačeńki i kipień z elektračajnika. A voś kali pačynajecca rubiłava i treba «vychodzić ščylnymi radami» — źbirać u tyja «ščylnyja rady» niama kaho.

To telefanujcie Paźniaku. Abiacajcie jamu miesca sienatara, dom u Drazdach i štotydniovy efir u «Viečarovym Pierlinie» (kudy jon, darečy, padzieŭsia?). Inakš usie našy zamiežnyja partniory chutka zrazumiejuć, što patryjotaŭ i addanych prychilnikaŭ niezaležnaści ŭ Biełarusi zastałosia chiba što niekalki tysiač. I buduć patrabavać addać im nie tolki naš rubiel, ale i miažu, pašpart i ŭsio astatniaje.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0