Hienijalny pijanist, suśvietnaja zorka Juryj Blinoŭ pamior učora ad infarktu padčas marafonu ŭ Homieli. Blinoŭ byŭ viadomy nie tolki jak muzyka, ale i jak miecenat. Jon byŭ sponsaram i amatarskaha futbolnaha kłuba «Krumkačy», i vydańnia Biblii na bieraściejskim dyjalekcie. Jon byŭ taksama paet. Hety vierš 20-hadovy Juraś Blinoŭ apublikavaŭ u «Našaj Nivie» ŭ 1996 hodzie.

Tak, peŭna, treba tolki zruch,
Kab vieršy papłyli z krynicy,
Kab raptam skłalisia ŭ łancuh
Padziej i losaŭ tajamnicy.
Kab podych vietru śpioku źvioŭ,
Parvaŭ dzirvan, što serca poŭnić,
I ŭźniośsia b snom da tych krajoŭ,
Dzie hrajuć, hrukajuć, hamoniać.
Dzie ładziać šumny karahod,
Dzie zorku na niabiosy kličuć,
Dzie sustrakajuć Novy hod,
I pjuć da dna, i ščaścia zyčać.
Dyj nam para. Piaje kryštal,
Śviatło śviačy ŭ karonie dymki,
Adčujem čas — i dziŭny bal
Nas zaharnie ŭ svaje abdymki.

Kamientary