Harodnina charakternaha fijaletavaha koleru stała papularnym inhredyjentam va ŭsim śviecie. Ale dla filipincaŭ heta bolš, čym prosta ježa.
Ubie — kłubień, jaki pachnie ziamloju, a jaho miakać adlivaje purpuram. U apošni čas kuchary z usiaho śvietu pačali aktyŭna vykarystoŭvać ubie ŭ roznych desiertach. Ale dla filipincaŭ ubie — štości značna bolšaje za prosty inhredyjent, bo jon adlustroŭvaje składanuju historyju nacyi, piša BBC.
Jaskravaje fijaletavaje adcieńnie, jakoje nadaje kłubień, možna zaŭvažyć u bolšaści filipinskich desiertaŭ. Heta i tradycyjnaja desiertnaja šakaładnaja rysavaja kaša čamparada, jakuju na Filipinach jaduć na śniadanak, i pryhatavany na pary sapin-sapin, kłasičnaja filipinskaja strava z rysu i kakosavaha małaka, i tradycyjny filipinski biskvit, jaki spałučaje ziemlany smak ubie z kremavaj teksturaj miakišu maładoha kakosa.
Ale siarod raznastajnaści desiertaŭ z ubie samym papularnym zastajecca ubie chałaja — kremavaj kansistencyi džem z ubie. Kłubni ubie raścirajuć i kipiaciać, a paśla pieramiešvajuć z sałodkim małakom, pakul sumieś nie pieratvorycca ŭ hustuju pastu. Desiert časta padajecca da sałabatu, tradycyjnaj filipinskaj imbirnaj harbaty, abo vykarystoŭvajecca ŭ jakaści načynki da inšych desiertaŭ.
Z prychodam amierykancaŭ u 1898 hodzie na Filipanach nabyło papularnaść zhuščonaje małako, jakoje ŭ chutkim časie pačali dadavać u ubie chałaja, što zrabiła desiert bolš sałodkim. Evalucyja i roźnica ŭ pryhatavańni ubie chałaja — napamin pra toje, jak šmat krain, u tym liku Ispanija, Japonija i ZŠA, pretendavali na terytoryju Filipinaŭ i jak heta adlustravałasia i adlustroŭvajecca na siońniašni dzień u filipinskaj kuchni.
Mižnarodny ŭpłyŭ, jaki sfarmiravaŭ kulturnuju i kulinarnuju identyčnaść nacyi, adlustroŭvaje jašče adzin filipinski desiert — Chało-Chało, jaki ŭjaŭlaje saboj sumieś z roznych inhredyjentaŭ.
Pakolki ubie nie taki sałodki i bolš ćviordy, čym bolšaść sartoŭ sałodkaj bulby i batatu, jon staŭ asnoŭnym inhredyjentam filipinskaj kuchni.
Kruchmalistaja tekstura karaniapłoda lohka ŭciahvaje raznastajnyja pachi, ale ŭ toj ža čas zachoŭvaje svoj unikalny. Mienavita tamu robicca šmat roznych ekśpierymientaŭ, bo ubie možna spałučać z roznymi praduktami i atrymlivać novyja stravy.
Ciapier filipinski kłubień imkliva zavajoŭvaje śviet. Instahram zapoŭnieny fotazdymkami fijaletavych blinoŭ, čyzkiejkaŭ, pončykaŭ i małočnych kaktejlaŭ. U Kalifornii ubie dadajuć u kafiejny tort, u Aŭstralii — u makaronu, a kitajcy pačali vykarystoŭvajuć hety inhredyjent u vytvorčaści piva.
Uvohule, jaskravy koler ježy na Filipinach — zvyčajnaja sprava. Naprykład, manha, jašče adzin papularny inhredyjent, nadaje jaskravaje soniečnaje adcieńnie stravam, a sok ź listoŭ pandana — nasyčany zialony.
Takija stravy na talercy pryciahvajuć uvahu turystaŭ, ale dla samich filipincaŭ koler inhredyjentu druhasny ŭ paraŭnańni z kulturnaj kanatacyjaj praduktu. Ubie chałaja dla mnohich filipincaŭ ubie asacyjujecca sa śviatami i asablivymi vypadkami, na jakija jany hatujuć hety desiert. Mienavita tamu ubie zajmaje važnaje miesca ŭ filipinskaj kultury.
Halina Dzierbyš kazała prakuroru: «Jak pamru, budu da ŭsich vas nočču prychodzić». I žyćcio ŭžo dahnała jaje sudździu i śviedak. Historyja piensijanierki, jakoj dali 20 hadoŭ kałonii13
Kamientary