Dźmitryj Hłuchoŭski: Z punktu hledžańnia dziaržavy, «zihavać» pavinny ŭsie

Pra kryminalny pieraśled

Z adnaho boku, viadoma, situacyja čakanaja, tamu što kali ty raspaviadaješ usim, što kraina niepaźbiežna ruchajecca ŭ 37 hod, to ŭroki 37 hoda ty pavinien pamiatać sam.

Treba razumieć, što kali hramadstva ruchajecca z aŭtarytaryzmu ŭ tatalitaryzm, niazhodnych być nie pavinna. I pierš za ŭsio, siarod tych ludziej, jakija pretendujuć niejkim čynam na asensavańnie situacyi. I siarod dziejačaŭ mastactva, mnie zdajecca, z punktu hledžańnia dziaržavy, zihavać pavinny ŭsio.

Heta značyć usie pavinny stajać strojnymi radami, usie pavinny vitać pravadyra i prasłaŭlać jaho biaźmiežnuju mudraść. Ni ŭ jakim razie nie dazvalać sabie sumniavacca ŭ pravilnaści navat samych dramatyčnych jaho rašeńniaŭ. I tych, chto dazvalaje sabie niejkija sumnievy, treba pakazalna adłupcavać, što, uvohule, adbyvajecca, pakul nie ŭ zanadta dramatyčnaj formie, sa mnoj.

Adčuvańnie, jakoje ŭ mianie ŭźnikła ŭ pieršuju čarhu, heta pieratvareńnie Don Kichota ź dzivakavataha małoha, jaki niasiecca ź pikaj i ŭ daśpiechach na młyny, u čałavieka, jaki raptam zajmieŭ racyju, i młyny praŭda akazvajucca vołatami.

Pra spynieny čas

Pakul łajalnaja kultura vyhladaje vielmi niedaskanała. Viadoma, jana składzienaja prykładna z tych ža nafarbavanych naftalinavych trupaŭ, jakija radujuć samaha niepatrabavalnaha hledača štohod u prahramach typu «Błakitny ahieńčyk». To-bok heta schod całkam zaležnych ad ułady ludziej, jakija vyrablajuć zusim užo niepatrebny kulturny kantent.

Mabyć, heta patrebaje dla taho, kab prosta stvarać u halinie muzyki, vyjaŭlenčaha mastactva, režysury ŭ nasielnictva adčuvańnie času, jaki spyniŭsia.

Pra skočvańnie ŭ tatalitaryzm

Varta nahadać, što ŭ pieršyja ž dni kala 2000 dziejačaŭ kultury padpisali antyvajenny list. Navukoŭcy padpisvali i ludzi ŭsich sumiežnych prafiesij, nie abaviazkova bahiemnych abo intelektualnych.

Heta značyć, pieršapačatkovy impuls byŭ u hramadstvie adnaznačna antyvajenny.

Dalej ułada [dziejničała] tolki za košt nahniatańnia militarysckaj isteryi, za košt abaznačeńnia lubych niazhodnych z vajnoj jak nacyjanalnych zdradnikaŭ i antypatryjotaŭ.

Choć, zdavałasia b, što moža być bolš patryjatyčnym, čym žadać svajoj krainie miru i praćvitańnia. Tolki za košt kampanii pa zapałochvańni niazhodnych uładzie ŭdałosia hetych niazhodnych niejkim čynam zaachvocić.

Ludzi źjazdžajuć, albo nie majučy mahčymaści z Rasii źjechać, vybudoŭvajuć stratehiju ŭłasnaha vyžyvańnia ŭ krainie, jakaja skočvajecca ŭ tatalitaryzm.

Ludzi, adčuvajučy zhuščeńnie duchaty i razradžeńnie kisłarodu, pačynajuć svajo sumleńnie i pierakanańni pryvodzić u adpaviednaść z tym, što dapamoža im u dalejšym u hetaj krainie vyžyvać. Heta značyć, navat intelihientnyja ludzi, navat infarmavanyja ludzi zhadžajucca pryniać na ŭzbrajeńnie arhumienty: «nie ŭsio tak adnaznačna» «Zialenski taksama «dobry». Jon pazior, jon narkaman», «my nie z Ukrainaj zmahajemsia, a z NATA».

Ja dumaju, što prosta zamaŭčać praź niekatory čas, u suviazi z paharšeńniem ekanamičnaha stanovišča, budzie ŭžo niedastatkova. Ad ludziej budzie patrabavacca chadzić strojem i vykidvać ruki ŭ peŭnym pryvitańni.

 Pra kulturu aficyjozu

Kultura aficyjozu, kultura pryniaćcia ŭsiaho dziaržaŭnaha, militaryzmu, faktyčna fašyzmu i apraŭdańnia hetaj biessensoŭnaj i žorstkaj vajny ničoha nie narodzić.

My bačyli, jakija biazdušnyja i markotnyja prapahandysckija filmy jany zdymajuć navat pra takuju važnuju temu, jak Vialikaja Ajčynnaja vajna. Nie mohuć hetyja ludzi, tamu, što jany pracujuć za babło, jany prykidvajucca patryjotami, tamu što za heta płaciać. Heta łejbł, jaki lepicca ciapier na łajalistaŭ. Pa vialikim rachunku, heta ludzi, jakija absłuhoŭvajuć režym za surjoznaje ŭznaharodžańnie.

Niama ŭ televizary ni adnaho patryjota, jaki nie stryh by niejkim čynam kupony ad siońniašniaj łajalnaści da ŭłady. Na žal, pakolki hetaja enierhija nie žyvaja, jany nie adčuvajuć taho, pra što sprabujuć kazać.

Kali heta budzie ŭsio pa ŭkazcy źvierchu, pa śpieczakazie adbyvacca z Kramla, možna być bolš čym upeŭnienym, što ŭsio budzie miortvaje, usio budzie sumnaje, heta ŭsio budzie nie žyćciova i zusim niepraŭdapadobna.

Ludziej možna prymusić heta žerci, jak žaruć u Sarokina «normu» ŭ suchich brykietach. Adnak kali heta «norma» i navat kali heta suchoje, i navat kali nie žerci nie atrymlivajecca, usio roŭna jano pakidaje adčuvańnie dziŭnaha smaku. I jak tolki źjavicca niejkaja alternatyva, možna być upeŭnienym, što ludzi, praćvierazieŭšy ad ciapierašniaj kampanii pa zambavańni, buduć sprabavać vybrać usio roŭna niešta žyvoje.

Pra jadziernuju vajnu

Ja dumaju, što scenaryj jadziernaj vajny, jaki ŭsie pradrakali, kali ludzi ŭ Kijevie i ŭ Charkavie žyli na stancyjach mietro, vielmi nahadvaŭ moj raman «Mietro». Ja ŭ toj čas kazaŭ, što ŭ jadziernuju vajnu nie vieru.

Nie vieru ja ŭ jaje i siońnia, tamu što da hetaha času ludzi z nahody adklučeńnia hazu damovicca nie mohuć. A jadziernaja vajna — heta značna bolš rezki krok, čym adklučeńnie hazu Jeŭropie, razumiejecie?

Akramia taho, nami kirujuć ŭsio ž taki ludzi straŭnikava nienasyčanyja, hiedanisty, amatary pryhoža i pryjemna pažyć, napeŭna, znachodziacca ŭ dosyć dalikatnych adnosinach sa svaimi dziećmi, unukami, paluboŭnicami i hetak dalej. I ŭvieś hety sonm piersanažaŭ nie daść im prosta ŭziać i nacisnuć knopku.

Ja nie vieru ŭ toje, što nami kirujuć ludzi, jakija ź mierkavańniaŭ zachavańnia tvaru, naprykład, hatovyja buduć ścierci ziamlu. A voś šantažavać hetym jany, viadoma, mohuć i buduć.

Pra «Post» i prapahandu

Viadoma, heta ŭsio natchniona rasijskaj prapahandaj i tym, jak jana zdolnaja dušyć racyjanalnaje myśleńnie i za košt emacyjnych tryhieraŭ całkam padparadkoŭvać sabie rozum ludziej, prymušać ich varjacieć i pieratvarać z socyumu, z hramadstva ŭ natoŭp, całkam biessensoŭna azłobleny, ahresiŭny i hatovy, z adnaho boku, padtrymlivać lubyja dziejańni ŭłady, a z druhoha boku, udzielničać u ich.

Usio heta natchnionaje było 8 hadami pramyvańnia mazhoŭ pa ajčynnym telebačańni. I ŭ ramanie «Post» maje miesca tak zvanaja «apantanaść» abo «ciomnaja tema», raspracavanaja śpiecsłužbami.

Heta technałohija, bajavoje niejralinhvistyčnaje prahramavańnie, kali adzin zaražany historyjaj čałaviek prajhraje niejkuju biessensoŭnuju, zdavałasia b, paśladoŭnaść słoŭ i zaražaje inšaha ci mnohich. Dastatkova 2-3 razy prasłuchać heta pa kole, kab całkam stracić rozum i pieratvarycca ŭ apantanaha i zaražać dalej ludziej.

Pieršapačatkova hetaja zbroja raspracoŭvałasia jak srodak baraćby z vorahami. Ale ŭ niejki momant u ramanie jana vychodzić z-pad kantrolu i pavaročvajecca suprać ułady.

I z majho punktu hledžańnia, pryviadzieńnie naroda ŭ hetuju zališniuju ažytacyju, u isteryčny stan, jaki lehalizuje nianaviść da voraha, — heta vielmi niedalnabačnaja historyja. Tamu što, uvajšoŭšy ŭ hety stan, čałaviek moža dakładna hetak ža raźviarnucca i suprać lubimaha cara.

Heta značyć, naohuł, u pryncypie, vyklikańnie demanaŭ, nianaviści i dazvoł nianaviści, dazvoł zabojstva z boku ŭłady — učynak vielmi niedalnabačny, tamu što viektar moža ŭ luby momant pamianiacca.

Akramia taho, «Post» pryśviečany jašče i temie adkaznaści pakaleńniaŭ za zło, jakoje jany vyklikajuć u śviet. Ja nie dumaŭ, što heta tak chutka ŭvasobicca. Ale ŭ knizie pakaleńnie, jakoje vyklikała hetaje zło, zapuściła voś hety niejralinhvistyčny virus, jaki dazvalaje ludziam nianaviść i zabojstva, samo saboj admiraje.

Ale zło razam i sa śmierciu hetaha pakaleńnia nikudy nie źnikaje. Jano samo pa sabie ŭ pavietry nie rastvarajecca i ŭ hlebu nie sychodzić, a zastajecca i atručvaje pavietra dla tych, chto žyvie dalej.

I atrymlivajecca tak, što kali ź jaho nie «źniać čary», to jano nikudy i nie padzieniecca, i budzie dalej łamać žyćcia i los dziaciej i ŭnukaŭ tych, pry kim jano było vyklikanaje ŭ śviet. I źniščajecca jano tolki adrasnaj pracaj ź im. Sproba ź im razabracca, naprykład, jak u Hiermanii, kali sapraŭdnaja denacyfikacyja prachodziła, tolki praz dva pakaleńni dała plon. Pry tym dla taho, kab vyklikać u śviet hetaje zło, spatrebiłasia ŭsiaho tolki 10 ź nievialikim hadoŭ.

Pra spraviadlivaść

Z majho punktu hledžańnia, hałoŭnaje nie zabyvać u hetaj situacyi, što praŭda jość, i spraviadlivaść jość.

I kali tvaja kraina raźviazvaje vajnu bieź jakich-niebudź surjoznych na toje pryčyn suprać susiedniaj dziaržavy, jakaja niekali była brackaj, dzie ludzi žyvuć, havorać i dumajuć na adnoj z taboj movie i ŭ jakich u bolšaści svajoj, jak, naprykład, praktyčna va ŭsich maich ukrainskich siabroŭ, zusim ruskija imiony i proźviščy, jakija navat movu nie vučyli i jakija nikoli nijakaj dyskryminacyi tam nie padviarhalisia, pakul da ich nie pryjechaŭ na tankach «ruski śviet».

I nie staŭ ich kiški na husieničnyja traki zavaročvać. Vidavočna, što hetaja vajna nie praviednaja.

I treba ŭspomnić, ź jakoj ciažkaściu ŭłada hetuju vajnu sprabavała apraŭdać, vydumlajučy to adny pryčyny, to inšyja, to nacystaŭ, to bijałabaratoryi, to niejkich hałuboŭ, što niejkija virusy pieranosiać. Treba pamiatać, što pakul jany pryjšli da niejkaj bolš-mienš prymalnaj dla nasielnictva kancepcyi, jany pierabrali 10000 hatunkaŭ viersij.

Ale vy nie pavinny maršyravać. Vy pavinny zachavać siabie i zastavacca čałaviekam u samaj ciažkaj situacyi.

• 32
• 0
• 1
• 0
• 0
• 1
• 1
• 0