12 čałaviek u adnych «Žyhulach»: jak va Ukrainie zahinuła cełaja siamja
Usia Ukraina była ŭzrušanaja, kali ŭ aŭtorak u vyniku sutyknieńnia lesavoza i lehkavoj mašyny ŭ Vińnickaj vobłaści zahinuli adrazu 12 čałaviek. Usie zahinułyja, siarod jakich było šaściora dziaciej va ŭzroście ad 2 da 12 hadoŭ, faktyčna byli siamiejnikami. I ŭsie jany ŭ momant avaryi znachodzilisia ŭ starych savieckich «Žyhulach».
Choć u parušeńni praviłaŭ darožnaha ruchu ŭ pieršuju čarhu pakul padazrajecca kiroŭca hruzavika, u intervju ŭkrainskaj słužbie Bi-bi-si pradstaŭniki Vińnickaj palicyi pryznalisia, što ŭ ich dahetul niama vyraznaj viersii zdareńnia i śledstva praciahvajecca.
Pry hetym zrazumieła, što i kiroŭca «Žyhuloŭ» parušyŭ, prynamsi, praviły pa pieravozcy takoj kolkaści ludziej u lehkavym aŭtamabili, da taho ž viečaram i na ažyŭlenaj trasie.
Vialikaja siamja
Jak raspavioŭ starasta pasiołka Bradzieckaje Ihar Tkačuk, usie, chto jechaŭ u «Žyhulach», byli faktyčna adnoj siamjoj.
U aŭtamabili, akramia kiroŭcy, byli jaho žonka, ich dvuchhadovy syn, niepaŭnaletniaja dačka, ciešča i kum — chrosny baćka chłopčyka. Akramia taho, u mašynie znachodziŭsia jašče i rodny brat kiroŭcy sa svajoj siamjoj — žonkaj i čatyrma dziećmi.
«U toj dzień jany śviatkavali dzień naradžeńnia małodšaha chłopčyka — syna kiroŭcy, — tłumačyć Tkačuk. — Łahičnaha tłumačeńnia, čamu jany ŭsio tudy ŭleźli, niama, bo ŭ bratoŭ na dvaich było try aŭtamabili».
Ale jak naohuł zmahli 12 čałaviek źmiaścicca ŭ nievialikaj mašynie, chaj i ŭniviersale?
Pa słovach Ihara Tkačuka, miarkujučy z usiaho, va ŭniviersał VAZ 2102, viadomy ŭ narodzie jak «dvojka», dadali treci šerah siadzieńniaŭ z VAZa 2106.
Hetuju madel u SSSR pierastali vypuskać jašče ŭ 1986 hodzie, tak što mašyna była vielmi staraja.
«Dzieci byli na rukach. Na rukach u pasažyra śpieradu było dvoje dziaciej. A astatnija siadzieli zzadu», — udakładniaje starasta.
Pa słovach starasty, kiroŭca i jaho brat byli ź nie samaj paśpiachovaj siamji, chłopcy raśli ŭ internatach, ale potym niadrenna ŭładkavalisia ŭ žyćci, byli pracavitymi, nie pili, pabudavali sabie damy, kupili aŭtamabili, zaviali siemji.
Što prymusiła ich pajechać viečaram u pierapoŭnienym aŭtamabili pa ažyŭlenaj trasie, zastajecca zahadkaj.
Ihar Tkačuk vykazvaje mierkavańnie, što jany mahli padvozić dadomu, u nasieleny punkt u 30 km ad Bradzieckaha, kuma kiroŭcy, chrosnaha baćku imianińnika.
Jak mienavita raźvivalisia padziei dalej, vyśviatlajuć ekśpierty, ale fatalnuju rolu mahli adyhrać roznyja faktary.
«Ci byŭ kiroŭca VAZa pjany, ci nie? Nie viedaju, — kaža starasta. — Ale jany siadzieli, vypivali, bo ŭ syna dzień naradžeńnia. I jašče adzin faktar — sonca. Jon a 7 viečara jechaŭ na «Žyhulach» na zachad, moža być, jaho aślapiła sonca».
Ajcišnika z «Varhiejminha» sudzili pa rasstrelnym artykule. Padobna, za padtrymku Ukrainy — praŭda, zrabić jon ničoha nie paśpieŭ5
Kamientary