fotabłoh Julii Daraškievič88

z Novym RokaM!

Nastaŭ čas zimniaha soncaśpiavańnia — da nas pryjechaŭ N.R.M.! Repartaž z kaladnaha kancertu Lizy Kavalčyk i Julii Daraškievič.

Nastaŭ čas zimniaha soncaśpiavańnia — da nas pryčaliŭ N.R.M.!

Paśla ciahučaj, niemuzyčnaj paŭzy kron-pryncy ajčynnaj kultury na bieła-čyrvona-biełaj padvodnaj łodcy tryumfalna zapłyli ŭ śvisłackuju akvatoryju Mienska, a dakładniej u KZ «Minsk». Nabitkavanaja zała: spraŭny brazhat branzaletaŭ z hłamurnaha parteru i družnyja plaski z demakratyčnaha bałkonu — u hety viečar panavała idylija stanaŭ i suhuččaŭ. I šanavalniki i, zdajecca, sami muzyki narešcie asensavali, jaki ž zadoŭhi jon byŭ, pieryjad maŭklivaha štylu. «Dy my sami nijak nie čakali, što nas tak ciopła sustrenuć», — pryznaŭsia paśla kancertu Pit Paŭłaŭ. — Sapraŭdy atmaśfiera našych vystupaŭ zrabiłasia ciaplejšaja: jana nastajałasia, vytrymałasia jak dobraje vino, ciapier nie patrabujecca niejkich dadatkovych vykrykaŭ — usio ciače bolš-mienš naturalna…».

Na scenie šychtavalisia dekaratyŭnyja drevy i lichtarni, siarod jakich prytailisia Alezis z bubnami i, viadoma, vysłaviony rajal. Lavon siadzieŭ to tam, to za kłavišami, to chadziŭ i daryŭ publicy dyski, knižki i dyskontnyja źnižki. U pierapynkach prezientujučy bluzy, rehiej, bałady i prosta pieśni. Pit braŭ u ruki roznyja mudrahielistyja instrumienty ŭ tym liku nie zusim čałaviečyja (konskija brazhotki) — i balzamam «Biełaruskim» na rany stumienilisia pryhady pra staryja dobryja časiny, kali my byli prosta dzieci z unutryhałaŭnym vietram, kali sanitary pryjazdžali da ludziej tolki kab zabrać hitaru, a kraina pačyvała na troch čarapachach.

Mieŭ, mieŭ racyju našaniŭski artykuł «Što adbyvajecca z N.R.M.?«: jany ŭžo nie naša ŭsio. My ŭsie sami — troški N.R. M. Bo što nie vykonvałasia: kranalnaja «Prostyja słovy» i kalučaja «Ja da žalu nie pan» z «Narodnaha albomu», i uračystaja «2000 hod» (navat bieź Vieraniki Kruhłovaj) z «Śviatoha viečara» — usio prymałasia jak ułasnaje. Navat padpiavali pačuŭšy zusim śviežyja «Džynhł Bełz», jakoje ŭ lavonaŭskim pierakładzie hučała jak «Žyć tabie (budzie viesialej)», dy ŭ jakoj viadziecca pra supolnyja zavalvańni ź dziaŭčatami ŭ śniahi.

Užo stojačy, «KaZa» vitała raźvitalnyja «Majo pakaleńnie», «Lohkija-lohkija», «Try čarapachi». Za ścienki eneremaŭskaj submaryny na zaledzianiełuju sušu vypłyvałasia biezimpetna. Dy jana jašče vierniecca: 10-ha lutaha, kali adbudziecca elektryčny kancert u klubie «Reaktar».

Kamientary8

Ciapier čytajuć

Siostry Hruździevy dramatyčna raskazali, jak ich vykinuŭ za dźviery ministr kultury Rusłan Čarniecki. «Jak sabak»16

Siostry Hruździevy dramatyčna raskazali, jak ich vykinuŭ za dźviery ministr kultury Rusłan Čarniecki. «Jak sabak»

Usie naviny →
Usie naviny

Ukrainskija drony ŭdaryli pa naftapravodzie «Družba» ŭ Tatarstanie5

Zialenski: Kab vyzvalać biełaruskich palitviaźniaŭ, treba znajści, na kaho ich pamianiać11

Zialenski: Ja nie budu kazać, jakim sposabam, ale našyja ludzi zajmalisia tym, kab try-čatyry retranślatary ŭžo nie pracavali na terytoryi Biełarusi2

Vydaviectva Gutenberg Publisher pryznali «ekstremisckim farmavańniem»3

U Maładziečnie adkryvajuć zavod, dzie buduć vypuskać pradukt, pra jaki vy nie čuli2

«Sproby stvaryć Łukašenku vobraz «samaha čałaviečnaha čałavieka» tolki padkreślivajuć krajniuju nialudskaść sistemy»5

U Polščy raspaviali pra zatrymanaha biełaruskaha špijona

Što rabić baćkam, kali ich dzicia ckujuć u škole, kab bulinh nie skončyŭsia trahiedyjaj? Tłumačyć psichołah6

Kim byŭ El Mienča, samy šukany narkabaron Mieksiki, jakoha zabili ŭčora ŭ chodzie śpiecapieracyi ŭ štacie Chaliska1

bolš čytanych navin
bolš łajkanych navin

Siostry Hruździevy dramatyčna raskazali, jak ich vykinuŭ za dźviery ministr kultury Rusłan Čarniecki. «Jak sabak»16

Siostry Hruździevy dramatyčna raskazali, jak ich vykinuŭ za dźviery ministr kultury Rusłan Čarniecki. «Jak sabak»

Hałoŭnaje
Usie naviny →

Zaŭvaha:

 

 

 

 

Zakryć Paviedamić